സി. വി. സാമുവല്, ഡിട്രോയിറ്റ് , മിഷിഗണ്
2026 ജൂലൈ 4-ന് അമേരിക്കന് ഐക്യനാടുകള് അതിന്റെ 250-ാം ജന്മദിനം ആഘോഷിക്കുകയാണ്. 1776-ല് ചരിത്രപ്രസിദ്ധമായ സ്വാതന്ത്ര്യപ്രഖ്യാപനം ഒപ്പുവെച്ചതിന്റെ ഇരുനൂറ്റമ്പതാം വാര്ഷികം ലോകചരിത്രത്തില്ത്തന്നെ സവിശേഷമായ ഒരു സുദിനമാണ്. കൃതജ്ഞതയോടെയും പ്രത്യാശയോടെയും ഓര്മ്മിക്കേണ്ട ഒരു നിമിഷം. ലോകമെമ്പാടുമുള്ള ദശലക്ഷക്കണക്കിന് ആളുകള്ക്ക് പ്രത്യാശയും മികച്ച അവസരങ്ങളും നല്കിയ രാജ്യമാണ് അമേരിക്ക. അരനൂറ്റാണ്ടിലധികമായി ഇവിടെ ജീവിക്കുന്ന ഒരു കുടിയേറ്റക്കാരന് എന്ന നിലയില്, ഈ ചരിത്രപരമായ ആഘോഷത്തിന് എനിക്ക് വ്യക്തിപരമായി വലിയൊരു അര്ത്ഥതലമുണ്ട്.
രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധത്തിന്റെ കറുത്ത നാളുകളില്, 1943-ലാണ് ഞാന് ജനിച്ചത്.ലോകം മുഴുവന് അനിശ്ചിതത്വത്തിലും യുദ്ധക്കെടുതികളിലും ഉലയുന്ന കാലം. അന്ന് കേരളത്തിലെ ആനിനട് (ആനിക്കാട്) എന്ന ചെറിയ ഗ്രാമത്തില് വളര്ന്ന എനിക്ക് അമേരിക്ക എന്നത് പുസ്തകങ്ങളിലൂടെയും മിഷനറിമാരുടെ കഥകളിലൂടെയും മാത്രംകേട്ടറിഞ്ഞ ഒരു വിദൂര സ്വപ്നമായിരുന്നു. സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെയും മികച്ചവിദ്യാഭ്യാസത്തിന്റെയും പുരോഗതിയുടെയും പ്രതീകമായാണ് ഞാന് അമേരിക്കയെ കണ്ടത്.
ആ വിദൂര സ്വപ്നം 1971 നവംബറില് യാഥാര്ത്ഥ്യമായി. വെറും പത്തു ഡോളറും ഒരു ചെറിയ പെട്ടിയുമായി, ദൈവത്തിലുള്ള അചഞ്ചലമായ വിശ്വാസത്തോടെ ഒരു വിദ്യാര്ത്ഥിയായി ഞാന് അമേരിക്കയില് വിമാനമിറങ്ങി. റിച്ചാര്ഡ് നിക്സണ് ആയിരുന്നു അന്നത്തെ പ്രസിഡന്റ്. വിയറ്റ്നാം യുദ്ധത്തിന്റെ പ്രത്യാഘാതങ്ങളിലും വാട്ടര്ഗേറ്റ് വിവാദത്തിന്റെ നിഴലിലും രാജ്യം രാഷ്ട്രീയമായി തിളച്ചുരുകുന്ന സമയമായിരുന്നു അത്. എങ്കിലും,പ്രതിസന്ധികള്ക്കിടയിലും പ്രത്യാശയുടെയും വലിയ അവസരങ്ങളുടെയും ഒരു പുതിയ
ലോകമാണ് എനിക്ക് മുന്നില് തുറക്കപ്പെട്ടത്.
ഞാന് ഇവിടെ എത്തുമ്പോഴുള്ള അമേരിക്ക ഇന്നത്തെപ്പോലെ ആയിരുന്നില്ല.സ്മാര്ട്ട്ഫോണുകളോ ഇന്റര്നെറ്റോ ഇമെയിലോ ജി.പി.എസ് സംവിധാനങ്ങളോ അന്ന് സ്വപ്നത്തില് പോലുമില്ല. നാട്ടിലേക്ക് ഒരു ഫോണ് കോള് ചെയ്യണമെങ്കില് വന് തുക ചിലവഴിക്കണം, അത് അടിയന്തിര ഘട്ടങ്ങളില് മാത്രമായിപരിമിതപ്പെടുത്തിയിരുന്നു. എയര്മെയില് കത്തുകള് നാട്ടിലെത്താനും അവിടെ നിന്നുള്ള മറുപടി കൈപ്പറ്റാനും ആഴ്ചകള് കാത്തിരിക്കണമായിരുന്നു.
1971-ല് അമേരിക്കന് ജീവിതം വളരെ ലളിതമായിരുന്നു. വൈകുന്നേരങ്ങളില് കുടുംബങ്ങള് ഒന്നിച്ച് ടെലിവിഷനു മുന്നിലിരുന്ന് വിരലിലെണ്ണക്കാവുന്ന ചാനലുകളിലെ വാര്ത്തകളും പരിപാടികളും കണ്ടിരുന്ന കാലം. സിയേഴ്സ് കെമാര്ട്ട് തുടങ്ങിയ ഡിപ്പാര്ട്ട്മെന്റ് സ്റ്റോറുകള് അന്നത്തെ അമേരിക്കന് നഗരങ്ങളുടെ അടയാളങ്ങളായിരുന്നു. മാനുഫാക്ചറിംഗ് രംഗം,
പ്രത്യേകിച്ച് ഡെട്രോയിറ്റിലെ ഓട്ടോമൊബൈല് വ്യവസായം ലോകത്തില് തന്നെ ഏറ്റവും ശക്തമായിരുന്ന കാലഘട്ടം. ആ ഡെട്രോയിറ്റാണ് പിന്നീട് എന്റെ സ്ഥിരതാമസത്തിനുള്ള ഇടമായി മാറിയത്.
കഴിഞ്ഞ അമ്പത്തഞ്ചു വര്ഷത്തിനിടയില് ഈ രാജ്യത്തുണ്ടായ അവിശ്വസനീയമായ മാറ്റങ്ങള്ക്ക് ഞാന് സാക്ഷിയായി. പേഴ്സണല് കമ്പ്യൂട്ടറുകളുടെ വരവ്,ഇന്റര്നെറ്റ് വിപ്ലവം, മൊബൈല് ഫോണുകള്, ഇന്ന് നമ്മള് കാണുന്ന ആര്ട്ടിഫിഷ്യല് ഇന്റലിജന്സ് (AI) വരെ നീളുന്ന സാങ്കേതിക വളര്ച്ച. ബഹിരാകാശ രംഗത്തും വൈദ്യശാസ്ത്ര രംഗത്തും അമേരിക്ക കൈവരിച്ച നേട്ടങ്ങള് ലോകത്തെത്തന്നെമാറ്റിമറിക്കുന്നത് ഞാന് നേരിട്ട് കണ്ടു.
സാങ്കേതികവിദ്യയില് മാത്രമല്ല, സാംസ്കാരികമായും അമേരിക്ക ഏറെ മാറി.ലോകത്തിന്റെ നാനാഭാഗങ്ങളില് നിന്നുള്ള ജനങ്ങള് ഈ രാജ്യത്തെ തങ്ങളുടെ ഭവനമാക്കി മാറ്റി. പല ദേശങ്ങളില് നിന്നും ഭാഷകളില് നിന്നും എത്തിയ കുടിയേറ്റക്കാരുടെ കഠിനാധ്വാനവും അവരുടെ വിശ്വാസവും സ്വപ്നങ്ങളുമാണ് ഇന്നത്തെ ശക്തമായ അമേരിക്കയെ കെട്ടിപ്പടുത്തത്.
‘മറ്റെല്ലാ കുടിയേറ്റക്കാരെയും പോലെ ഞാനും തിരിച്ചറിഞ്ഞു; അമേരിക്ക എന്നത് വെറുമൊരു ഭൂപടത്തിലെ സ്ഥലം മാത്രമല്ല, അതൊരു ആശയമാണ്.കഠിനാധ്വാനവും ദൈവവിശ്വാസവും പ്രതിബദ്ധതയുമുണ്ടെങ്കില് ആര്ക്കും തങ്ങളുടെ ഭാവി സുരക്ഷിതമാക്കാം എന്ന ശക്തമായ ബോധ്യം.’കഴിഞ്ഞ 250 വര്ഷത്തെ അമേരിക്കയുടെ ചരിത്രം പ്രതിസന്ധികള് നിറഞ്ഞതായിരുന്നു.യുദ്ധങ്ങളും സാമ്പത്തിക മാന്ദ്യങ്ങളും രാഷ്ട്രീയ ഭിന്നതകളും ഈ രാജ്യം നേരിട്ടു. എന്നാല് വീഴ്ചകളില് നിന്ന് പാഠം ഉള്ക്കൊണ്ട്, കൂടുതല് കരുത്തോടെ മുന്നോട്ട് കുതിക്കാനുള്ള കഴിവാണ് അമേരിക്കയുടെ ഏറ്റവും വലിയ കരുത്ത്.
ഇന്ന് പ്രസിഡന്റ് ഡൊണാള്ഡ് ട്രംപിന്റെ നേതൃത്വത്തില് ഈ രാജ്യം മറ്റൊരു ചരിത്രഘട്ടത്തിലൂടെ കടന്നുപോകുമ്പോള്, പുതിയ തലമുറ അമേരിക്കയുടെ അടുത്ത അധ്യായം എഴുതുകയാണ്. വെല്ലുവിളികള് മാറിയേക്കാം, പക്ഷേ സ്വാതന്ത്ര്യം,അവസരങ്ങള്, വിശ്വാസം, ഉത്തരവാദിത്തം എന്നീ അടിസ്ഥാന മൂല്യങ്ങള് എക്കാലവും പ്രസക്തമായി തുടരും. ഈ രാജ്യം കെട്ടിപ്പടുത്ത ഭരണഘടനാ ശില്പികളെയും സ്വാതന്ത്ര്യത്തിനായി പോരാടിയ ധീരന്മാരെയും ഈ നാടിന്റെ ഐശ്വര്യത്തിനായി വിയര്പ്പൊഴുക്കിയ തൊഴിലാളികളെയും കുടിയേറ്റക്കാരെയും നാം ഈ വേളയില് ആദരവോടെ
സ്മരിക്കണം.
രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധത്തിന്റെ കാലം മുതല് കൃത്രിമബുദ്ധിയുടെ ഈ ആധുനിക യുഗം വരെ നീളുന്ന എട്ട് പതിറ്റാണ്ടിലധികം നീണ്ട ജീവിതയാത്രയില്, ഈ വലിയ രാജ്യത്തിന്റെ വളര്ച്ചയുടെ ഭാഗമാകാന് കഴിഞ്ഞത് വലിയൊരു ഭാഗ്യമായി ഞാന് കരുതുന്നു. അമേരിക്ക അതിന്റെ 250-ാം വര്ഷത്തിലേക്ക് കടക്കുമ്പോള്, ഈ നാടിനെ ദൈവം ജ്ഞാനവും നീതിയും കാരുണ്യവും സമാധാനവും നല്കി അനുഗ്രഹിക്കട്ടെ എന്ന് ഞാന് പ്രാര്ത്ഥിക്കുന്നു. വരുംതലമുറകള് തങ്ങള് അനുഭവിക്കുന്ന സ്വാതന്ത്ര്യത്തെ വിലമതിക്കാനും രാജ്യത്തെ ഒന്നിപ്പിക്കുന്ന മൂല്യങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കാനും ശ്രദ്ധിക്കട്ടെ. അരനൂറ്റാണ്ട് മുന്പ് ഒരു ചെറിയ പെട്ടിയുമായി ഇവിടെയെത്തിയ ഒരു സാധാരണക്കാരന്, അമേരിക്ക വെറുമൊരു രാജ്യം മാത്രമല്ല; അതൊരു അഭയസ്ഥാനമായിരുന്നു, വലിയൊരു അവസരമായിരുന്നു, എല്ലാറ്റിനുമുപരി ദൈവത്തിന്റെ വലിയൊരു അനുഗ്രഹമായിരുന്നു. അമേരിക്കയ്ക്ക് 250-ാം ജന്മദിനാശംസകള്. ഈ മഹാരാജ്യത്തെയും അതിനെ സ്വന്തം ഭവനമായി കാണുന്ന ഏവരെയും ദൈവം അനുഗ്രഹിക്കട്ടെ
From India to the American Dream: An Immigrant’s 55-Year Memoir
