സി വി സാമുവേല് ഡിട്രോയിറ്റ്
ഓഗസ്റ്റ് 15 ലോകമെമ്പാടുമുള്ള ഇന്ത്യക്കാര് ഏറെ അഭിമാനത്തോടെ ആഘോഷിക്കുന്ന ദിനമാണ്. ബ്രിട്ടീഷ് കൊളോണിയല് ഭരണത്തില് നിന്നുള്ള ഇന്ത്യയുടെ മോചനത്തിന്റെ 79-ാം വാര്ഷികമാണ് ഈ വര്ഷം നാം ആഘോഷിക്കുന്നത്. ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും പഴക്കം ചെന്ന സംസ്കാരങ്ങളില് ഒന്നായ നമ്മുടെ രാജ്യത്തിന്റെ ഗതി മാറ്റിയെഴുതിയ ചരിത്രപരമായ ഒരു വഴിത്തിരിവായിരുന്നു അത്.
ലോകത്തിന്റെ ഏതു കോണിലായാലും, ഇന്ത്യയിലായാലും വിദേശത്തായാലും, സ്വാതന്ത്ര്യദിനം വെറുമൊരു ദേശീയ അവധി മാത്രമല്ല. അത് ആഘോഷത്തിന്റെയും നന്ദിയുടെയും ഓര്മ്മകളുടെയും ആത്മപരിശോധനയുടെയും ദിനമാണ്. എണ്ണമറ്റ സ്വാതന്ത്ര്യസമര സേനാനികളുടെ യാഗങ്ങളെ അത് നമ്മെ ഓര്മ്മിപ്പിക്കുകയും, സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ മഹത്വം ഉള്ക്കൊള്ളാന് നമ്മെ പ്രേരിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
എന്നെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം ഈ ദിവസത്തിന് വളരെ വ്യക്തിപരമായ ഒരു അര്ത്ഥമുണ്ട്. കഴിഞ്ഞ അമ്പത്തഞ്ചു വര്ഷത്തിലേറെയായി ഞാന് അമേരിക്കയിലാണ് താമസം. അമേരിക്കയാണ് എന്റെ വീടെന്ന് അഭിമാനത്തോടെ ഞാന് പറയുമ്പോഴും, എന്റെ ജന്മനാടും ബാല്യകാലവും വേരുകളും എന്നും ഇന്ത്യ തന്നെയാണ്. ഓരോ സ്വാതന്ത്ര്യദിനവും കേരളത്തിലെ ആനിക്കാട് എന്ന ചെറിയ ഗ്രാമത്തില് വളര്ന്നുവന്നതിന്റെ വിലയേറിയ ഓര്മ്മകള് എന്നില് ഉണര്ത്തുന്നു. 1947-ല് സ്വാതന്ത്ര്യം ലഭിച്ചതിനുശേഷം ഇന്ത്യ പിന്നിട്ട അസാധാരണമായ യാത്രാവഴികളെക്കുറിച്ചും ഇത് എന്നെ ഓര്മ്മിപ്പിക്കുന്നു.
1947 ഓഗസ്റ്റ് 15-ന് അര്ദ്ധരാത്രിയില് ഇന്ത്യ സ്വതന്ത്രമാകുമ്പോള് എനിക്ക് നാല് വയസ്സ് മാത്രമായിരുന്നു പ്രായം. രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധം അടുത്തിടെ അവസാനിച്ചിരുന്നു. ഏകദേശം രണ്ടു നൂറ്റാണ്ടത്തെ ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണത്തിന് ശേഷം ഇന്ത്യ ഒടുവില് ഒരു സ്വതന്ത്ര രാജ്യമായി മാറി.
ആ പ്രായത്തില് സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ അര്ത്ഥമെന്തെന്നോ അതിനായി നടന്ന നീണ്ട സമരങ്ങളെക്കുറിച്ചോ എനിക്ക് മനസ്സിലായിരുന്നില്ല. എങ്കിലും, എന്തോ വലിയൊരു അത്ഭുതം സംഭവിച്ചുവെന്ന് ഒരു കുട്ടിയെന്ന നിലയില് എനിക്ക് തോന്നിയിരുന്നു. എവിടെയും വലിയ ആവേശമായിരുന്നു. ആളുകള് ഒത്തുകൂടി, പുഞ്ചിരിച്ചു, പ്രാര്ത്ഥിച്ചു, വലിയ സന്തോഷത്തോടെ ആഘോഷിച്ചു. തിരിഞ്ഞുനോക്കുമ്പോള്, ഇന്ത്യയുടെ ചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും മഹത്തായ നിമിഷങ്ങളില് ഒന്നാണ് ഞാന് കണ്ടതെന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലാകുന്നു.
ഏഴാമത്തെ വയസ്സില് കേരളത്തിലെ റാന്നിക്ക് സമീപമുള്ള ആനിക്കാട് മുറ്റത്തുമാവ് സി.എം.എസ് പ്രൈമറി സ്കൂളില് ഞാന് പഠനം ആരംഭിച്ചു. ഞങ്ങളുടെ ഗ്രാമത്തിലെ ജീവിതം ലളിതവും സമാധാനപൂര്ണ്ണവും പ്രകൃതിയോട് ഇണങ്ങി നില്ക്കുന്നതുമായിരുന്നു. മിക്ക കുടുംബങ്ങളും കൃഷിയെ ആശ്രയിച്ചാണ് ജീവിച്ചിരുന്നത്. അവിടെ ഫാക്ടറികളോ റോഡുകളോ കാറുകളോ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല, ആരുടെയെങ്കിലും കൈവശം ഒരു റേഡിയോ ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കില് അത വലിയ കാര്യമായിരുന്നു. വണ്ടിയും വണ്ടികാളയു മായിരുന്നു പ്രധാന യാത്രാമാര്ഗ്ഗം, പല ഗ്രാമങ്ങളിലും അക്കാലത്ത് വൈദ്യുതി എത്തിയിരുന്നില്ല.
ആധുനിക സൗകര്യങ്ങള് കുറവായിരുന്നെങ്കിലും ഞങ്ങള് ഒരിക്കലും ദാരിദ്ര്യം അനുഭവിച്ചിരുന്നില്ല. ഞങ്ങള്ക്ക് സ്നേഹമുള്ള കുടുംബങ്ങളും നല്ല അയല്പക്കാരും ശക്തമായ ഒരു സമൂഹബോധവും ഉണ്ടായിരുന്നു. തിരിഞ്ഞുനോക്കുമ്പോള്, എന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും സന്തോഷകരമായ വര്ഷങ്ങളായിരുന്നു അവ.
ഇന്ത്യയുടെ സ്വാതന്ത്ര്യസമരത്തെക്കുറിച്ചും ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണത്തിന്റെ ദുരിതങ്ങളെക്കുറിച്ചും മുതിര്ന്നവര് സംസാരിക്കുന്നത് ഞാന് പലപ്പോഴും കേട്ടിട്ടുണ്ട്. ഞങ്ങള് ഏറ്റവും കൂടുതല് കേട്ട പേരുകള് മഹാത്മാഗാന്ധിയുടെയും ജവഹര്ലാല് നെഹ്റുവിന്റെയും ആയിരുന്നു. സത്യം, അഹിംസ, സമാധാനപരമായ പ്രതിരോധം എന്നിവയിലൂടെ ഗാന്ധിജി ലക്ഷക്കണക്കിന് ആളുകളെ പ്രചോദിപ്പിച്ചു. നെഹ്റു ഇന്ത്യയുടെ ആദ്യത്തെ പ്രധാനമന്ത്രിയായി. രാജ്യത്തുടനീളമുള്ള ലക്ഷക്കണക്കിന് സ്കൂള് കുട്ടികളെപ്പോലെ ഞങ്ങള് ആവേശത്തോടെ വിളിച്ചു: ‘മഹാത്മാഗാന്ധിക്ക് ജയ്!’, ‘ജവഹര്ലാല് നെഹ്റുവിന് ജയ്!’ അവയുടെ ആഴം പൂര്ണ്ണമായി മനസ്സിലാക്കാന് ആവാത്തത്ര ചെറുപ്പമായിരുന്നിട്ടും, ആ വാക്കുകള് ഞങ്ങളുടെ ഹൃദയങ്ങളില് രാജ്യത്തോടുള്ള സ്നേഹം നിറച്ചു.
എന്റെ ബാല്യകാലത്തെ ഏറ്റവും മനോഹരമായ ഓര്മ്മകളില് ഒന്നാണ് സ്കൂളിലെ സ്വാതന്ത്ര്യദിനാഘോഷം. രാവിലെ തന്നെ വിദ്യാര്ത്ഥികള് സ്കൂള് അങ്കണത്തില് ഒത്തുകൂടും. നോബല് സമ്മാന ജേതാവായ രബീന്ദ്രനാഥ ടാഗോര് രചിച്ച ‘ജന ഗണ മന’ എന്ന ദേശീയഗാനം ആലപിച്ചുകൊണ്ട് ഞങ്ങള് അഭിമാനത്തോടെ ദേശീയ പതാക ഉയര്ത്തി.
ആഘോഷങ്ങള് ലളിതവും എന്നാല് അര്ത്ഥവത്തായതുമായിരുന്നു. നമ്മുടെ സ്വാതന്ത്ര്യസമര സേനാനികളുടെ ത്യാഗങ്ങളെക്കുറിച്ച് അധ്യാപകര് സംസാരിച്ചു. ഞങ്ങള് ദേശഭക്തി ഗാനങ്ങള് പാടി, സാംസ്കാരിക പരിപാടികളില് പങ്കെടുത്തു, ചടങ്ങിന്റെ അവസാനം മധുരപലഹാരങ്ങളും ലഭിച്ചു. കുട്ടികളായ ഞങ്ങളെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം ആ മധുരം ഒരു വലിയ സമ്മാനമായിരുന്നു. ഇന്നുവരെ, ആ ആഘോഷങ്ങള് എന്റെ ഏറ്റവും വിലയേറിയ ബാല്യകാല ഓര്മ്മകളില് ഒന്നായി നിലനില്ക്കുന്നു.
ബ്രിട്ടീഷുകാര് ഇന്ത്യയിലേക്ക് വന്നത് ഭരണാധികാരികളായല്ല. 1600-ല് സ്ഥാപിതമായ ബ്രിട്ടീഷ് ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യ കമ്പനിയിലൂടെ വ്യാപാരികളായിട്ടാണ് അവര് എത്തിയത്. ആദ്യം അവര്ക്ക് ഇന്ത്യയുടെ സമ്പന്നമായ സുഗന്ധവ്യഞ്ജനങ്ങളിലും തുണിത്തരങ്ങളിലും മറ്റ് വിലപിടിപ്പുള്ള സാധനങ്ങളിലും മാത്രമായിരുന്നു താല്പര്യം. കാലക്രമേണ, വ്യാപാരത്തിലൂടെയും രാഷ്ട്രീയ സഖ്യങ്ങളിലൂടെയും സൈനിക വിജയങ്ങളിലൂടെയും കമ്പനി അവരുടെ സ്വാധീനം വ്യാപിപ്പിച്ചു. 1757-ലെ പ്ലാസി യുദ്ധത്തിനുശേഷം ബ്രിട്ടീഷ് അധികാരം വേഗത്തില് വളര്ന്നു. 1858-ല് ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകൂടം നേരിട്ടുള്ള ഭരണം ഏറ്റെടുത്തു. അങ്ങനെ 1947 വരെ നീണ്ടുനിന്ന ‘ബ്രിട്ടീഷ് രാജ്’ എന്ന കാലഘട്ടം ആരംഭിച്ചു.
ഏകദേശം രണ്ടു നൂറ്റാണ്ടോളം ഇന്ത്യക്കാര് ബ്രിട്ടീഷ് കൊളോണിയല് ഭരണത്തിന് കീഴില് ജീവിച്ചു. അതേസമയം തലമുറകളായി ധീരരായ പുരുഷന്മാരും സ്ത്രീകളും സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ സ്വപ്നത്തിനായി പോരാടുകയും ജീവന് ബലിയര്പ്പിക്കുകയും ചെയ്തു.
ഇ ന്ത്യയുടെ സ്വാതന്ത്ര്യം ഒറ്റരാത്രികൊണ്ട് നേടിയെടുത്തതല്ല. ദശാബ്ദങ്ങളുടെ നിശ്ചയദാര്ഢ്യത്തിലൂടെയും ത്യാഗത്തിലൂടെയും അടിയുറച്ച പ്രതീക്ഷയിലൂടെയും അത് നേടിയെടുത്തതാണ്.
ആയിക്കണക്കിന് സ്വാതന്ത്ര്യസമര സേനാനികള് തടവറ അനുഭവങ്ങളും കഷ്ടപ്പാടുകളും മരണവും നേരിട്ടു. അഹിംസാത്മക പ്രതിരോധത്തിന്റെ പ്രതീകമായി മഹാത്മാഗാന്ധി മാറി, ധൈര്യത്തിനും സത്യത്തിനും അക്രമമില്ലാതെ അടിച്ചമര്ത്തലുകളെ പരാജയപ്പെടുത്താന് കഴിയുമെന്ന് അദ്ദേഹം തെളിയിച്ചു.
മഹാത്മാഗാന്ധി, ജവഹര്ലാല് നെഹ്റു, സര്ദാര് വല്ലഭഭായ് പട്ടേല്, സുഭാഷ് ചന്ദ്രബോസ്, ഡോ. ബി.ആര്. അംബേദ്കര്, മൗലാന അബ്ദുല് കലാം ആസാദ്, സരോജിനി നായിഡു തുടങ്ങി ചരിത്രത്തിന് പൂര്ണ്ണമായി രേഖപ്പെടുത്താന് കഴിയാത്ത അനേകം പേര് ഇന്ത്യയുടെ സ്വാതന്ത്ര്യസമരത്തിന് രൂപം നല്കി.
രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധത്തിനുശേഷമുള്ള ബ്രിട്ടന്റെ സാമ്പത്തിക തകര്ച്ചയും ഇന്ത്യയുടെ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന് ആക്കം കൂട്ടി. അങ്ങനെ, 1947 ഓഗസ്റ്റ് 15-ന് അര്ദ്ധരാത്രിയില് ഇന്ത്യ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിലേക്ക് ഉണര്ന്നു.
ഇന്നത്തെ ഇന്ത്യ എന്റെ കുട്ടിക്കാലത്തെ ഇന്ത്യയില് നിന്ന് വളരെ വ്യത്യസ്തമാണ്. ഞാന് വളര്ന്നുവരുന്ന കാലത്ത് ദാരിദ്ര്യവും ഭക്ഷ്യക്ഷാമവും പരിമിതമായ ആരോഗ്യ സേവനങ്ങളും വിദ്യാഭ്യാസ സൗകര്യങ്ങളുടെ കുറവും സാധാരണമായിരുന്നു. ആശയവിനിമയം വളരെ മന്ദഗതിയിലായിരുന്നു, ആധുനിക സാങ്കേതികവിദ്യ സങ്കല്പ്പിക്കാന് പോലും കഴിയുമായിരുന്നില്ല. കഴിഞ്ഞ എഴുപത്തൊന്പത് വര്ഷത്തിനിടയില് ഇന്ത്യ അവിശ്വസനീയമായ ഒരു പരിവര്ത്തനത്തിന് വിധേയമായിട്ടുണ്ട്.
ഇന്ന് ഇന്ത്യ ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ ജനാധിപത്യ രാജ്യവും അതിവേഗം വളരുന്ന പ്രധാന സമ്പദ്വ്യവസ്ഥകളില് ഒന്നുമാണ്. വിവരസാങ്കേതികവിദ്യ, ഡിജിറ്റല് നവീകരണം, ഫാര്മസ്യൂട്ടിക്കല്സ്, എഞ്ചിനീയറിംഗ്, നിര്മ്മാണം, ശാസ്ത്ര ഗവേഷണം എന്നിവയില് ഇന്ത്യ ആഗോള നേതൃത്വമായി മാറി.
ചന്ദ്രനിലേക്കും ചൊവ്വയിലേക്കുമുള്ള വിജയകരമായ ദൗത്യങ്ങളും ഉപഗ്രഹ സാങ്കേതികവിദ്യയിലെ പുരോഗതിയും രാജ്യത്തിന്റെ വളര്ന്നുവരുന്ന ശാസ്ത്ര സാങ്കേതിക കഴിവുകളെ തെളിയിക്കുന്നു.
ഡോക്ടര്മാര്, എഞ്ചിനീയര്മാര്, ശാസ്ത്രജ്ഞന്മാര്, അധ്യാപകര്, സംരംഭകര്, ബിസിനസ്സ് നേതാക്കള് എന്നിങ്ങനെ വിവിധ മേഖലകളില് ഇന്ത്യന് പ്രവാസികള് ലോകമെമ്പാടും തിളങ്ങുന്നു. തങ്ങളുടെ മാതൃരാജ്യവുമായുള്ള ബന്ധം നിലനിര്ത്തിക്കൊണ്ടുതന്നെ വിവിധ രാജ്യങ്ങളുടെ പുരോഗതിക്ക് അവര് സംഭാവന നല്കുന്നു.
ദാരിദ്ര്യം, അസമത്വം, പാരിസ്ഥിതിക പ്രശ്നങ്ങള് തുടങ്ങിയ വെല്ലുവിളികള് ഇന്നും നിലനില്ക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും, 1947 മുതല് രാജ്യം കൈവരിച്ച പുരോഗതി അവിശ്വസനീയമാണ്. ജനങ്ങളുടെ നിശ്ചയദാര്ഢ്യവും കഠിനാധ്വാനവും ഒരു മികച്ച ഭാവി രൂപപ്പെടുത്തുന്നത് തുടരുന്നു.
ഇന്ത്യക്കാരനായതില് അഭിമാനിക്കുന്നു, അമേരിക്കക്കാരനായതില് കൃതജ്ഞതയുണ്ട്
1971-ല് ഒരു യുവ വിദ്യാര്ത്ഥിയായിട്ടാണ് ഞാന് അമേരിക്കയില് എത്തിയത്. ഒരിക്കലും സങ്കല്പ്പിക്കാന് കഴിയാത്ത പല വാതിലുകളും അമേരിക്ക എനിക്ക് തുറന്നുതന്നു. ഇവിടെ ഞാന് ഉന്നത വിദ്യാഭ്യാസം നേടി, ഒരു കരിയര് കെട്ടിപ്പടുത്തു, കുടുംബം വളര്ത്തി, സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ ഗുണഫലങ്ങള് അനുഭവിച്ചു.
ഇന്ന്, പൗരത്വം കൊണ്ട് അമേരിക്കക്കാരനും ജനനം കൊണ്ടും സംസ്കാരം കൊണ്ടും ഇന്ത്യക്കാരനുമായി ഞാന് അഭിമാനിക്കുന്നു. എന്നെ സ്നേഹത്തോടെ സ്വീകരിച്ച അമേരിക്കയോട് ഞാന് അങ്ങേയറ്റം കൃതജ്ഞതയുള്ളവനാണ്. അതേസമയം, ഞാന് ജനിച്ചുവളര്ന്ന നാടിന്റെ സംസ്കാരവും മൂല്യങ്ങളും വിശ്വാസങ്ങളും ഓര്മ്മകളും ഞാന് എന്നും നെഞ്ചോട് ചേര്ക്കുന്നു.
ഇന്ത്യ എനിക്ക് എന്റെ വേരുകള് തന്നു. അമേരിക്ക എനിക്ക് എന്റെ ചിറകുകള് തന്നു.
ഈ രണ്ട് മഹത്തായ രാജ്യങ്ങളും എന്റെ ജീവിതത്തെ അര്ത്ഥവത്തായ രീതിയില് രൂപപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു.
കൃതജ്ഞതയോടും പ്രതീക്ഷയോടും കൂടി തിരിഞ്ഞുനോക്കുമ്പോള് ഇന്ത്യയുടെ 79-ാം സ്വാതന്ത്ര്യദിനാഘോഷം എന്റെ ഹൃദയം നന്ദികൊണ്ട് നിറയുന്നു. ഇന്ത്യയുടെ സ്വാതന്ത്ര്യം നേടിത്തന്ന ധീരരായ ആണ്പെണ്മക്കളുടെ ഓര്മ്മകള്ക്ക് മുന്നില് ഞാന് പ്രണമിക്കുന്നു. എന്റെ ചെറിയ ഗ്രാമവും, എന്റെ അധ്യാപകരും, ഞങ്ങള് പാടിയ ദേശഭക്തി ഗാനങ്ങളും, കുട്ടികളായിരിക്കുമ്പോള് ഞങ്ങള് അഭിമാനത്തോടെ പിടിച്ച കൊച്ചു കടലാസു ത്രിവര്ണ പതാകകളും ഞാന് ഓര്ക്കുന്നു.
സ്വാതന്ത്ര്യം ഒരിക്കലും വിലകൂടാത്ത ഒന്നല്ല. ഉത്തരവാദിത്തം, ഐക്യം, നീതി, പരസ്പര ബഹുമാനം എന്നിവയിലൂടെ അത് സംരക്ഷിക്കപ്പെടണം. നമുക്ക് കൈമാറിയ കഷ്ടപ്പെട്ട് നേടിയ സ്വാതന്ത്ര്യം സംരക്ഷിക്കേണ്ടത് ഓരോ തലമുറയുടെയും കടമയാണ്. ലോകമെമ്പാടുമുള്ള ഇന്ത്യക്കാര് ഈ പ്രത്യേക ദിനം ആഘോഷിക്കുമ്പോള്, ഭൂകാലത്തിന്റെ ആത്മത്യാഗങ്ങളെ മാനിക്കുകയും, വര്ത്തമാനകാലത്തിന്റെ നേട്ടങ്ങളെ ആഘോഷിക്കുകയും, ഭാവി തലമുറകള്ക്കായി കൂടുതല് സമാധാനപരവും സമൃദ്ധവുമായ ഒരു ഇന്ത്യ കെട്ടിപ്പടുക്കാന് നമുക്ക് ഒരുമിച്ച് പ്രവര്ത്തിക്കുകയും ചെയ്യാം.
Memories and Reflections of an Expatriate Indian on the 79th Independence Day: From Independence to Global Leadership
