ഡോ. രഞ്ജിത് പിള്ള
അമേരിക്കയില് വര്ഷങ്ങളായി ജീവിക്കുകയും ജോലി ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്ന ഒരാളാണ് ഞാന്. ജീവിതം അനുഗ്രഹങ്ങള് നല്കി-നല്ല ജോലി, ബിസിനസുകള്, യാത്രകള്, സാമ്പത്തിക സ്ഥിരത. പക്ഷേ ഒരു ഘട്ടത്തില് ഞാന് മനസ്സിലാക്കിയ ഒരു വലിയ സത്യമുണ്ട്: ജീവിതത്തില് എല്ലാം നേടിയാലും, മനസ്സിന് സമാധാനം ലഭിച്ചില്ലെങ്കില് ആ വിജയങ്ങള് അപൂര്ണ്ണമാണ്.
ഈ വര്ഷം ഇന്ത്യയിലേക്കുള്ള എന്റെ യാത്ര സാധാരണ ഒരു അവധിക്കാല സന്ദര്ശനമായിരുന്നില്ല. അത് എന്റെ ആത്മാവിന്റെ വിളിയായിരുന്നു. മനസ്സിന്റെ ആഴങ്ങളില് നിന്നും ഒരു ശബ്ദം എന്നെ രണ്ട് വിശുദ്ധ സ്ഥലങ്ങളിലേക്ക് ക്ഷണിച്ചു-ഉത്തരാഖണ്ഡിലെ നീം കരോളി ബാബാ ആശ്രമവും കേരളത്തിലെ ശ്രീരാമദാസ മഠത്തിലെ ജ്യോതിക്ഷേത്രവും.
ഈ രണ്ട് യാത്രകളും എന്നെ പഠിപ്പിച്ചത് ആത്മീയത ഒരു മതത്തിന്റെ അതിരുകള്ക്കുള്ളില് ഒതുങ്ങുന്നതല്ല; അത് മനുഷ്യന്റെ ഉള്ളിലെ പ്രകാശത്തെ കണ്ടെത്താനുള്ള യാത്രയാണെന്നാണ്. ഹിമാലയത്തിന്റെ മടിത്തട്ടില് – നീം കരോളി ബാബായുടെ അനുഗ്രഹഭൂമി
ഉത്തരാഖണ്ഡിലെ ഹിമാലയത്തിന്റെ ശാന്തമായ മലനിരകളില് സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന നീം കരോളി ബാബായുടെ ആശ്രമം ലോകമെമ്പാടുമുള്ള ലക്ഷക്കണക്കിന് ആളുകളുടെ ആത്മീയ അഭയകേന്ദ്രമാണ്.
ഇന്ന് ലോകത്തെ സ്വാധീനിച്ച പല മഹാന്മാരുടെയും ജീവിതത്തില് ഈ ആശ്രമത്തിന് പ്രത്യേക സ്ഥാനമുണ്ട്. സ്റ്റീവ് ജോബ്സ്, മാര്ക്ക് സക്കര്ബര്ഗ് തുടങ്ങി അനേകം പ്രമുഖര് ജീവിതത്തിലെ നിര്ണായക തീരുമാനങ്ങള്ക്ക് മുന്പ് ഇവിടെ എത്തി ആത്മീയമായ വ്യക്തത തേടിയതായി അറിയപ്പെടുന്നു. ഞാനും ആ വഴിയിലൂടെ നടന്നു.
ആശ്രമത്തിന്റെ കവാടം കടന്ന നിമിഷം മുതല്, തണുത്ത മലക്കാറ്റ് എന്റെ മുഖത്തെ തഴുകി, ദൂരെയൊക്കെ കേള്ക്കുന്ന മണിയൊച്ചയും പക്ഷികളുടെ മൃദുസ്വരങ്ങളും ചേര്ന്ന് ഒരു അപൂര്വ സംഗീതം പോലെ തോന്നി. ചുറ്റും പച്ചപ്പില് മൂടിയ മലകള്, മണ്ണിന്റെ നനുത്ത മണം, സൂര്യപ്രകാശം ഇലകളിലൂടെ ചിതറുന്ന കാഴ്ച-ഇവയെല്ലാം ചേര്ന്ന് വാക്കുകളില് വിവരിക്കാന് പ്രയാസമുള്ള ഒരു ശാന്തതയെ സൃഷ്ടിച്ചു. നഗരങ്ങളുടെ തിരക്കോ, വിജയത്തിന്റെ സമ്മര്ദ്ദമോ, ജീവിതത്തിന്റെ ആശങ്കകളോ അവിടെ ഇല്ലായിരുന്നു. അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നത് നിശ്ശബ്ദതയും അതിലൂടെ സംസാരിക്കുന്ന ദൈവിക സാന്നിധ്യവുമായിരുന്നു.
ലക്ഷ്മി നാരായണ് ശര്മ്മ എന്ന പേരില് ജനിച്ച നീം കരോളി ബാബാ ലാളിത്യത്തിന്റെയും കരുണയുടെയും മനുഷ്യസ്നേഹത്തിന്റെയും പ്രതീകമായിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജീവിതത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അത്ഭുതകഥകള് ഇന്നും ആയിരക്കണക്കിന് ഭക്തരുടെ ഹൃദയങ്ങളില് ജീവിക്കുന്നു.
ആശ്രമത്തില് ധ്യാനിച്ചിരുന്ന സമയത്ത്, തണുത്ത കല്ല് നിലത്ത് ഇരിക്കുമ്പോള് ശരീരത്തിലൂടെ പടര്ന്ന ശീതളതയും, ശ്വാസത്തിന്റെ ശബ്ദം പോലും വ്യക്തമായി കേള്ക്കുന്ന ആ നിശ്ശബ്ദതയും, എന്റെ ഉള്ളിലേക്ക് എന്നെ കൂടുതല് ആഴത്തില് കൊണ്ടുപോയി. ഞാന് ഒരു കാര്യം തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
ജീവിതത്തില് പലപ്പോഴും നമ്മള് ഉത്തരങ്ങള് തേടി ലോകമെമ്പാടും ഓടുന്നു. എന്നാല് യഥാര്ത്ഥ ഉത്തരങ്ങള് നമ്മുടെ ഉള്ളിലാണുള്ളത്. അവ കേള്ക്കാന് മനസ്സ് നിശ്ശബ്ദമാകണം.
അവിടത്തെ ഓരോ മരത്തിനും, ഓരോ കല്ലിനും, ഓരോ കാറ്റിനും ഒരു പ്രത്യേക ഊര്ജമുണ്ടെന്ന തോന്നല് എന്നെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തി. ഇലകള് കുലുങ്ങുന്ന ശബ്ദം പോലും ഒരു സന്ദേശം പോലെ തോന്നി. അത് ഒരു സങ്കല്പ്പമല്ല; അനുഭവിച്ചറിയേണ്ട ഒരു സത്യമാണ്.
കേരളത്തിന്റെ ആത്മീയ രത്നം – ജ്യോതിക്ഷേത്രം
ഹിമാലയത്തിന്റെ തണുപ്പില് നിന്ന് ഞാന് എത്തിയത് കേരളത്തിന്റെ ഹരിതസൗന്ദര്യത്തിലേക്കാണ്. ഇവിടെ വായുവില് തന്നെ ഒരു ഈര്പ്പം, മണ്ണിന്റെ മണം, തേങ്ങമരങ്ങളുടെ നിഴല്-എല്ലാം ചേര്ന്ന് ഒരു വ്യത്യസ്തമായ സാന്ത്വനമുണ്ടാക്കി.
തിരുവനന്തപുരം ജില്ലയിലെ ചെങ്കോട്ടുകോണത്തിനടുത്തുള്ള ശ്രീരാമദാസ മഠത്തിലെ ജ്യോതിക്ഷേത്രം എന്റെ ആത്മീയ യാത്രയുടെ രണ്ടാമത്തെ അധ്യായമായിരുന്നു.
അവിടെ ആദ്യമായി എത്തിയപ്പോള് തന്നെ എന്റെ ശ്രദ്ധ പിടിച്ചുപറ്റിയത് അതിന്റെ മഹത്തായ രൂപകല്പ്പനയായിരുന്നു. ഉയരത്തില് ആകാശത്തെ തൊടുന്ന പോലെ തോന്നുന്ന ആ നിര്മ്മിതി, ചുറ്റും തെളിഞ്ഞുനില്ക്കുന്ന ദീപങ്ങളുടെ മൃദുവായ പ്രകാശം, ധൂപത്തിന്റെ സുഗന്ധം-ഇവയെല്ലാം ചേര്ന്ന് ഒരു ദിവ്യാന്തരീക്ഷം സൃഷ്ടിച്ചു.
108 അടി ഉയരത്തില് മഹാസുദര്ശനമേരു ശൈലിയില് നിര്മ്മിച്ച ഈ അതുല്യ സൃഷ്ടി ഒരു ക്ഷേത്രം മാത്രമല്ല; മനുഷ്യന്റെ ആത്മീയ വളര്ച്ചയുടെ പ്രതീകമാണ്.
ജഗദ്ഗുരു സ്വാമി സത്യാനന്ദ സരസ്വതി മഹാരാജിന്റെ ദിവ്യദര്ശനത്തില് രൂപംകൊണ്ട ഈ മഹത്തായ സങ്കേതം സപ്തലോകങ്ങളെയും മനുഷ്യശരീരത്തിലെ സപ്തചക്രങ്ങളെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന അപൂര്വ ആത്മീയ ശില്പമാണ്.
ഭാരതത്തിന്റെ വിവിധ ആത്മീയ കേന്ദ്രങ്ങളില് നിന്ന് സമാഹരിച്ച 501 ദിവ്യജ്യോതികള് ഇവിടെ തെളിയുന്നുവെന്നത് അതിനെ കൂടുതല് വിശുദ്ധമാക്കുന്നു. ആ ദീപങ്ങള് വെളിച്ചം മാത്രമല്ല നല്കുന്നത്.
അവയുടെ ചൂട് മുഖത്ത് തഴുകുമ്പോള്, നൂറ്റാണ്ടുകളുടെ ഭക്തിയും പ്രാര്ത്ഥനയും ആത്മീയ പാരമ്പര്യവും അവയില് ജ്വലിക്കുന്നതായി എനിക്ക് അനുഭവപ്പെട്ടു. ഓരോ ജ്വാലയും ഒരു കഥ പറയുന്നതുപോലെ തോന്നി.
ജ്യോതിക്ഷേത്രത്തിന്റെ മധ്യഭാഗത്ത് നില്ക്കുമ്പോള്, ചുറ്റും തെളിഞ്ഞുനില്ക്കുന്ന ദീപങ്ങളുടെ പ്രകാശവലയം എന്റെ കണ്ണുകളെ നിറച്ചു. ആ പ്രകാശത്തിനിടയില്, എന്റെ ഉള്ളിലെ ചിന്തകളും ഈ പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ അദൃശ്യശക്തികളും തമ്മില് ഒരു അദ്ഭുതമായ ബന്ധം രൂപപ്പെടുന്നതുപോലെ തോന്നി. സ്വാമിജിയുടെ ധ്യാനാനുഭവത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു വാചകം ഞാന് പിന്നീട് വായിച്ചു.
”പ്രഭാതസ്നാനത്തിന് ശേഷം ഞാന് നില്ക്കുമ്പോള് ആകാശചക്രവാളത്തില് അനന്തമായ ദീപങ്ങള് തെളിയുന്നതുപോലെ ഒരു പ്രകാശവലയം രൂപപ്പെടുന്നു. അതിന്റെ മധ്യത്തില് ഞാന് നില്ക്കുന്നതായി ഞാന് ധ്യാനിക്കുന്നു. അതാണ് ജ്യോതിക്ഷേത്രം. അതിന്റെ മധ്യത്തിലെ ശ്രീകോവില് ഞാന് തന്നെയാണ്.”
ആ വാക്കുകള് വായിച്ച ശേഷം ജ്യോതിക്ഷേത്രത്തിലെ ഓരോ നിലയിലൂടെയും സഞ്ചരിച്ചപ്പോള്, കാല്പ്പാടുകള് കല്ലില് പതിക്കുന്ന ശബ്ദം, ദീപങ്ങളുടെ മൃദുവായ ചലനം, ധൂപത്തിന്റെ ഗന്ധം-ഇവയെല്ലാം ചേര്ന്ന് ആ അനുഭവം എന്റെ ഉള്ളിലും ജീവിക്കുന്നതായി ഞാന് അനുഭവിച്ചു. അത് ഒരു കെട്ടിടമല്ല. അത് ഒരു ആത്മീയ അനുഭവമാണ്.
എന്നാല് ജ്യോതിക്ഷേത്രം ഇന്നും പൂര്ണ്ണമായി പൂര്ത്തിയായിട്ടില്ല എന്നൊരു സത്യവും ഞാന് ഇവിടെ പങ്കുവെക്കണം. 2000-ല് ഞാന് അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നപ്പോള് സതകോടി അര്ച്ചനയായി, നൂറുകോടി ലളിതാസഹസ്രനാമം ജപിച്ച് ഈ ദിവ്യജ്യോതി തെളിയിച്ച മഹത്തായ ആത്മീയ പ്രവര്ത്തനത്തിന് ഞാന് സാക്ഷിയായി. ആ മഹായജ്ഞം പൂര്ത്തിയാകാന് വര്ഷങ്ങള് എടുത്തെങ്കിലും, അതിലൂടെ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ട ആത്മീയ ശക്തി ഇന്നും അവിടെ നിറഞ്ഞുനില്ക്കുന്നു. സ്വാമിജിയുടെ സ്വപ്നമായ ഈ മഹത്തായ സങ്കേതം ഒരുദിവസം പൂര്ണ്ണതയിലെത്തുമെന്ന് എനിക്ക് ഉറച്ച വിശ്വാസമുണ്ട്; അതിന് ഒരു നിര്ണ്ണയിച്ച സമയമുണ്ടാകാം. അത്രയും ശക്തിയുള്ള ഒരു സ്ഥലമാണിത്-അവിടെ കുറച്ച് നിമിഷങ്ങള് ശാന്തമായി ഇരിക്കുന്ന ഒരാള്ക്ക് പോലും, ചുറ്റുമുള്ള ശബ്ദങ്ങള് മങ്ങിപ്പോകുകയും, ഹൃദയമിടിപ്പ് മാത്രം കേള്ക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ആ നിമിഷത്തില്, ആ ദിവ്യവൈബ് അനുഭവിക്കാന് കഴിയും; അത് ജീവിതത്തില് ഒരു പുതിയ ഘട്ടത്തിന് തുടക്കമാകുന്ന അനുഭവമായിരിക്കും.
അമേരിക്കയില് നിന്ന് വന്ന ഒരാളെന്ന നിലയില് എനിക്ക് ലഭിച്ച ഏറ്റവും വലിയ പാഠം അമേരിക്കയില് ജീവിക്കുമ്പോള് സമയം പണമാണ്. വേഗതയാണ് ജീവിതം. ഓരോ ദിവസവും ലക്ഷ്യങ്ങള്, മീറ്റിംഗുകള്, ബിസിനസ്, ഉത്തരവാദിത്തങ്ങള്. പക്ഷേ ഇന്ത്യയിലെ ഈ രണ്ട് വിശുദ്ധ കേന്ദ്രങ്ങള് എന്നെ ഒരു വലിയ സത്യം പഠിപ്പിച്ചു.
മനസ്സിന് വിശ്രമം നല്കാന് കഴിയാത്ത വിജയം പൂര്ണമല്ല. ശരീരത്തിന് അവധി കൊടുക്കുന്നതുപോലെ ആത്മാവിനും ഇടയ്ക്കൊക്കെ ഒരു തീര്ത്ഥയാത്ര ആവശ്യമാണ്. അത് നമ്മുടെ വിശ്വാസത്തെ മാറ്റണമെന്നില്ല. പക്ഷേ അത് നമ്മളെ മാറ്റും. നമ്മുടെ ചിന്തകളെ ശുദ്ധമാക്കും. നമ്മുടെ തീരുമാനങ്ങളെ വ്യക്തതയോടെ നയിക്കും. നമ്മുടെ ഉള്ളിലെ ഭയങ്ങളെയും ആശങ്കകളെയും പതിയെ അകറ്റിത്തരും.
എന്റെ ഹൃദയത്തില് നിന്നുള്ള ഒരു അഭ്യര്ത്ഥന ലോകത്തിന്റെ ഏത് ഭാഗത്താണെങ്കിലും നിങ്ങള് ജീവിക്കുന്നത്… അമേരിക്കയിലോ… ഗള്ഫ് രാജ്യങ്ങളിലോ…യൂറോപ്പിലോ…അല്ലെങ്കില് ഇന്ത്യയിലോ…ജീവിതത്തിന്റെ തിരക്കുകള്ക്കിടയില് ഒരിക്കല് എങ്കിലും നിങ്ങളുടെ ആത്മാവിനുവേണ്ടി സമയം മാറ്റിവെക്കൂ.
ഉത്തരാഖണ്ഡിലെ നീം കരോളി ബാബായുടെ ആശ്രമത്തിലും കേരളത്തിലെ ജ്യോതിക്ഷേത്രത്തിലും പോയി കുറച്ച് സമയം നിശ്ശബ്ദമായി ഇരിക്കൂ. പ്രാര്ത്ഥിക്കൂ. ധ്യാനിക്കൂ. ഒന്നും ചോദിക്കാതെ ദൈവസാന്നിധ്യം അനുഭവിക്കാന് ശ്രമിക്കൂ.
ആ സ്ഥലങ്ങളിലെ ഊര്ജം നിങ്ങളോട് സംസാരിക്കും. നിങ്ങളുടെ ഉള്ളിലെ പ്രകാശം ഉണര്ത്തും. അത് നിങ്ങളുടെ മനോഭാവം മാത്രം മാറ്റുകയല്ല… നിങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിന്റെ ദിശ തന്നെ മാറ്റാന് കഴിയുന്ന ഒരു അനുഭവമായിരിക്കും.
ഈ യാത്ര കഴിഞ്ഞ് ഞാന് അമേരിക്കയിലേക്ക് മടങ്ങുമ്പോള് എന്റെ കൈകളില് ഓര്മ്മകള് മാത്രമല്ല ഉണ്ടായിരുന്നത്. കൂടുതല് ശാന്തമായ ഒരു മനസ്സ്… കൂടുതല് വ്യക്തതയുള്ള ഒരു ചിന്ത… കൂടുതല് നന്ദിയുള്ള ഒരു ഹൃദയം… അതാണ് ഞാന് ഇന്ത്യയില് നിന്ന് കൊണ്ടുപോയ ഏറ്റവും വലിയ സമ്പത്ത്.
From the Himalayas to Jyothikshetra – my journey of self-discovery that started in America
