പെന്സില്വേനിയ: ലോകത്തിന്റെ ഏതു ഭാഗത്ത് ജീവിച്ചാലും മലയാളി തന്റെ മാതൃഭാഷയെ ജീവിതത്തിന്റെ ഭാഗമാക്കി നിലനിര്ത്തണമെന്ന് പ്രമുഖ ചലച്ചിത്രകാരന് അടൂര് ഗോപാലകൃഷ്ണന്. മാതൃഭാഷയെ മറക്കുന്നത് ഒരു ഭാഷ നഷ്ടപ്പെടുന്നതു മാത്രമല്ല, സ്വന്തം സംസ്കാരത്തിന്റെയും ചരിത്രത്തിന്റെയും വേരുകളില് നിന്ന് അകന്നുപോകുന്നതുമാണെന്ന് അദ്ദേഹം ഓര്മിപ്പിച്ചു. കലഹരിയില് നടക്കുന്ന ഫൊക്കാന കണ്വന്ഷനിലെ സാഹിത്യസമ്മേളനം ഉദ്ഘാടനം ചെയ്ത് സംസാരിക്കുകയായിരുന്നു അദ്ദേഹം. പ്രവാസജീവിതത്തിന്റെ തിരക്കുകള്ക്കിടയില് മലയാളം അടുത്ത തലമുറയിലേക്ക് കൈമാറുന്നതില് മലയാളി സമൂഹം കൂടുതല് ജാഗ്രത പുലര്ത്തണമെന്ന ശക്തമായ സന്ദേശമാണ് അടൂരിന്റെ പ്രസംഗത്തില് നിറഞ്ഞുനിന്നത്.
മലയാളത്തെ ഒരു ആശയവിനിമയ ഉപാധിയായി മാത്രം കാണാതെ ആയിരക്കണക്കിന് വര്ഷങ്ങളുടെ സാംസ്കാരിക പാരമ്പര്യത്തിന്റെ വാഹകമായി കാണണമെന്നാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ നിലപാട്. കേരളത്തിന്റെ ചരിത്രവും സംസ്കാരവും മലയാള ഭാഷയുടെ വളര്ച്ചയുമായി അഭേദ്യമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നുവെന്നും അതുകൊണ്ടുതന്നെ മലയാളിയുടെ വ്യക്തിത്വത്തിന്റെ പ്രധാന അടിത്തറകളിലൊന്നാണ് ഭാഷയെന്നും അദ്ദേഹം ചൂണ്ടിക്കാട്ടി.
പ്രവാസി മലയാളികള് നേരിടുന്ന ഏറ്റവും വലിയ വെല്ലുവിളികളിലൊന്ന് അടുത്ത തലമുറയിലേക്ക് മലയാളം കൈമാറുന്നതിലെ വീഴ്ചയാണെന്ന് അടൂര് അഭിപ്രായപ്പെട്ടു. വിദേശരാജ്യങ്ങളില് ജനിച്ചും വളര്ന്നും വരുന്ന കുട്ടികള്ക്ക് ഇംഗ്ലീഷും മറ്റു ഭാഷകളും സ്വാഭാവികമായി കൈവരുമ്പോള് മലയാളം വീട്ടിനുള്ളില് പോലും അന്യഭാഷയായി മാറുന്ന സാഹചര്യം ഒഴിവാക്കണം. ഡല്ഹിയിലെയും മറ്റു നഗരങ്ങളിലെയും തമിഴ് സമൂഹത്തെ ഉദാഹരണമായി ചൂണ്ടിക്കാട്ടിയ അദ്ദേഹം, വീടുകളില് തമിഴ് സംസാരിക്കുകയും കുട്ടികളിലേക്ക് ഭാഷ കൈമാറുകയും ചെയ്യുന്ന അവരുടെ ശീലം മലയാളികള് മാതൃകയാക്കണമെന്ന് പറഞ്ഞു. സ്വന്തം ഭാഷ സംരക്ഷിക്കുന്ന കാര്യത്തില് തമിഴ് സമൂഹം കാണിക്കുന്ന ജാഗ്രത മലയാളികള്ക്കും ഉണ്ടാകേണ്ടതുണ്ടെന്നും അദ്ദേഹം കൂട്ടിച്ചേര്ത്തു.
വിദേശരാജ്യങ്ങളിലെ മലയാളി സംഘടനകളും കുടുംബങ്ങളും ഭാഷാപഠനത്തിന് കൂടുതല് പ്രാധാന്യം നല്കണം. മലയാളം മിഷന് പോലുള്ള പദ്ധതികള് പ്രവാസി കുട്ടികളിലേക്ക് ഭാഷ എത്തിക്കുന്നതില് സഹായകരമാണെങ്കിലും, അതിനപ്പുറം കുടുംബവും സമൂഹവും ചേര്ന്നുള്ള നിരന്തരമായ ഇടപെടല് അനിവാര്യമാണെന്നും അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു. മലയാളിയുടെ ഭാഷയോടുള്ള സമീപനത്തില് വന്ന മാറ്റങ്ങളെയും അടൂര് വിമര്ശനാത്മകമായി വിലയിരുത്തി. മലയാള ലിപിക്ക് പകരം റോമന് ലിപി അമിതമായി ഉപയോഗിക്കുന്ന പ്രവണത ഭാഷയുടെ സ്വാഭാവികമായ എഴുത്തുരീതിയെ ദുര്ബലപ്പെടുത്തുന്നതാണെന്ന് അദ്ദേഹം ചൂണ്ടിക്കാട്ടി.
എണ്ണങ്ങളുടെയും വാക്കുകളുടെയും ഉച്ചാരണത്തില് പോലും മലയാളികള് വരുത്തുന്ന പിഴവുകള് ഭാഷയോടുള്ള അശ്രദ്ധയുടെ ഉദാഹരണങ്ങളാണെന്ന് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു. ഇത്തരത്തിലുള്ള കാര്യങ്ങളില് ഭാഷാ ചരിത്രകാരന്മാര് ഉള്പ്പെടെയുള്ളവര് കൂടുതല് ശ്രദ്ധ പുലര്ത്തേണ്ടതുണ്ടെന്നും അദ്ദേഹം അഭിപ്രായപ്പെട്ടു. തൊട്ടടുത്ത സംസ്ഥാനമായ തമിഴ്നാട്ടില് സ്വന്തം ഭാഷയുടെ ലിപിയോടും പ്രയോഗങ്ങളോടും കാണിക്കുന്ന കരുതല് മലയാളികള്ക്കും ഉണ്ടാകണമെന്ന് അടൂര് ഓര്മിപ്പിച്ചു. ഭാഷയെ സ്നേഹിക്കുന്നുവെന്ന് പറയുന്നതില് മാത്രം കാര്യമില്ല; ദൈനംദിന ജീവിതത്തിലെ ഉപയോഗത്തിലൂടെയാണ് ഭാഷ ജീവിക്കുന്നതെന്നും അദ്ദേഹം വ്യക്തമാക്കി.
തന്റെ സിനിമാജീവിതത്തെയും ഭാഷാസ്നേഹത്തെയും ബന്ധിപ്പിച്ചുകൊണ്ടായിരുന്നു അടൂരിന്റെ മറ്റൊരു ശ്രദ്ധേയ പരാമര്ശം. ആദ്യ സിനിമ മുതല് അവസാന സിനിമ വരെ മലയാളത്തിന് പകരം മറ്റൊരു ഭാഷയിലെ പേരുകളോ ക്രെഡിറ്റുകളോ ഉപയോഗിക്കാന് താന് തയ്യാറായിട്ടില്ലെന്ന് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു. സിനിമയുടെ ആഗോള പ്രേക്ഷകരെ പരിഗണിച്ചാലും സ്വന്തം ഭാഷയുടെ വ്യക്തിത്വം ഉപേക്ഷിക്കേണ്ട ആവശ്യമില്ലെന്ന നിലപാടാണ് അടൂരിന്റെ വാക്കുകളില് പ്രതിഫലിച്ചത്. മലയാള സാഹിത്യത്തിന്റെ സമ്പന്നതയും അദ്ദേഹം എടുത്തുപറഞ്ഞു. ലോകസാഹിത്യത്തിലെ മഹത്തായ കൃതികള്ക്കൊപ്പം നിര്ത്താവുന്ന നിരവധി രചനകള് മലയാളത്തിനുണ്ടെന്ന് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു.
ലിയോ ടോള്സ്റ്റോയിയുടെ How Much Land Does a Man Need..?, രവീന്ദ്രനാഥ ടാഗോറിന്റെ കാബൂളിവാല തുടങ്ങിയ പ്രശസ്ത കഥകളുടെ നിലവാരത്തോട് ചേര്ത്തുവയ്ക്കാവുന്നവയാണ് തകഴി ശിവശങ്കരപ്പിള്ളയുടെ വെള്ളപ്പൊക്കത്തില്, പൊന്കുന്നം വര്ക്കിയുടെ ശബ്ദിക്കുന്ന കലപ്പ തുടങ്ങിയ കൃതികളെന്ന് അദ്ദേഹം ചൂണ്ടിക്കാട്ടി. മനുഷ്യന്റെ ജീവിതവും വികാരങ്ങളും ദുരിതങ്ങളും പ്രതീക്ഷകളും ആഴത്തില് അവതരിപ്പിക്കാന് മലയാള സാഹിത്യത്തിന് കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ടെന്നും അതാണ് ഭാഷയുടെ യഥാര്ത്ഥ ശക്തിയെന്നും അടൂര് പറഞ്ഞു.
മലയാളത്തിന്റെ മഹത്വം സാഹിത്യത്തില് മാത്രം ഒതുങ്ങുന്നതല്ലെന്നും അദ്ദേഹം ഓര്മിപ്പിച്ചു. ആയിരക്കണക്കിന് വര്ഷങ്ങളുടെ സാംസ്കാരിക പാരമ്പര്യമാണ് മലയാളിയുടെ പിന്നിലുള്ളത്. രണ്ടായിരം വര്ഷത്തിലേറെ പഴക്കമുള്ള കലാരൂപമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്ന കൂടിയാട്ടം ഇന്നും അതിന്റെ തനിമയോടെ നിലനില്ക്കുന്നത് കേരളത്തിന്റെ സാംസ്കാരിക പൈതൃകത്തിന്റെ ആഴം വ്യക്തമാക്കുന്നതാണെന്ന് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു. ഭാഷയും കലയും സാഹിത്യവും ആചാരങ്ങളും ചേര്ന്നാണ് മലയാളിയുടെ സാംസ്കാരിക സ്വത്വം രൂപപ്പെട്ടതെന്നും അദ്ദേഹം വ്യക്തമാക്കി.
ഭാഷയുടെ ചര്ച്ചയില് നിന്ന് മനുഷ്യസ്നേഹത്തിലേക്കും അടൂര് തന്റെ പ്രസംഗത്തെ വികസിപ്പിച്ചു. മനുഷ്യത്വത്തിലും പരസ്പര സ്നേഹത്തിലും മലയാളി ലോകത്തിന് മാതൃകയാണെന്ന് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു. ഗുരുതരമായ രോഗം ബാധിച്ച ഒരു കുഞ്ഞിന്റെ ചികിത്സയ്ക്കായി ദിവസങ്ങള്ക്കകം കോടിക്കണക്കിന് രൂപ സമാഹരിച്ച മലയാളികളുടെ കൂട്ടായ്മയെ അദ്ദേഹം ഓര്മിപ്പിച്ചു. മലയാളിയുടെ ഈ കരുണയും സഹാനുഭൂതിയും അപൂര്വമാണെന്ന് ഒരു മുന് ഗവര്ണര് തന്നോട് പറഞ്ഞ അനുഭവവും അടൂര് പങ്കുവെച്ചു. ഭാഷയെ സംരക്ഷിക്കുന്നതും മനുഷ്യനെ സംരക്ഷിക്കുന്നതും ഒരേ സാംസ്കാരിക ബോധത്തിന്റെ ഭാഗങ്ങളാണെന്ന സന്ദേശം കൂടിയാണ് ഈ പരാമര്ശത്തിലൂടെ അദ്ദേഹം മുന്നോട്ടുവച്ചത്.
മലയാളം പഠിക്കുന്നത് കുട്ടികളുടെ മറ്റ് ഭാഷാപഠനത്തെയോ വിദ്യാഭ്യാസ പുരോഗതിയെയോ തടസ്സപ്പെടുത്തുമെന്ന ധാരണയും അദ്ദേഹം തള്ളി. ഒന്നിലധികം ഭാഷകള് പഠിക്കുന്ന കുട്ടികള് പഠനത്തിലും തൊഴില് മേഖലയിലും കൂടുതല് മികവ് പുലര്ത്തുന്നുവെന്ന് വിവിധ പഠനങ്ങള് വ്യക്തമാക്കുന്നുണ്ടെന്ന് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു.
ഒരു കാലത്ത് സ്കൂളുകളില് മലയാളം സംസാരിച്ചതിന് പോലും പിഴ ചുമത്തുന്ന സാഹചര്യമുണ്ടായിരുന്നുവെങ്കില് ഇന്ന് സ്കൂളുകളില് മലയാള പഠനം നിര്ബന്ധമാക്കിയിരിക്കുന്നത് സ്വാഗതാര്ഹമായ മാറ്റമാണെന്നും അടൂര് അഭിപ്രായപ്പെട്ടു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഇംഗ്ലീഷും മറ്റ് ലോകഭാഷകളും പഠിക്കുന്നതിനൊപ്പം മലയാളത്തെയും കുട്ടികളുടെ ജീവിതത്തില് നിലനിര്ത്തുകയാണ് വേണ്ടത്. മാതൃഭാഷ അറിവിന് തടസ്സമല്ല; മറിച്ച് കൂടുതല് ഭാഷകള് പഠിക്കാനുള്ള ശക്തമായ അടിത്തറയാണ് എന്ന സന്ദേശമാണ് അദ്ദേഹം മുന്നോട്ടുവച്ചത്.
പ്രവാസി സമൂഹത്തിന് മുന്നിലുള്ള ഏറ്റവും വലിയ ഉത്തരവാദിത്വം അടുത്ത തലമുറയെ മലയാളവുമായി ബന്ധിപ്പിക്കുകയാണെന്ന് അടൂരിന്റെ പ്രസംഗം ഓര്മിപ്പിച്ചു. വീട്ടില് മലയാളം സംസാരിക്കുക, കുട്ടികളെ മലയാളം വായിക്കാന് പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുക, മലയാള പുസ്തകങ്ങള് പരിചയപ്പെടുത്തുക, മലയാള സിനിമയും സംഗീതവും സാഹിത്യവും അവരുടെ ജീവിതത്തിന്റെ ഭാഗമാക്കുകഇത്തരത്തിലുള്ള ചെറിയ ഇടപെടലുകളിലൂടെയാണ് വലിയൊരു ഭാഷാപൈതൃകം സംരക്ഷിക്കാനാകുക.
ലോകത്തിന്റെ ഏതു നഗരത്തിലേക്കും മലയാളി കുടിയേറിയാലും മലയാളം അവനോടൊപ്പം സഞ്ചരിക്കണം. വീടുകള് മാറാം, രാജ്യങ്ങള് മാറാം, ജീവിതരീതികള് മാറാം; എന്നാല് ഭാഷയിലൂടെ സ്വന്തം വേരുകളുമായുള്ള ബന്ധം മുറിയരുത് എന്ന ശക്തമായ സന്ദേശമാണ് കലഹരി സാഹിത്യസമ്മേളനത്തില് അടൂര് ഗോപാലകൃഷ്ണന് നല്കിയത്. ഭാവിയിലെ ഫൊക്കാന സാഹിത്യസമ്മേളനങ്ങള് സാഹിത്യചര്ച്ചകള്ക്കൊപ്പം മലയാള ഭാഷയുടെ നിലനില്പ്പും പ്രവാസി തലമുറകളിലേക്കുള്ള ഭാഷാപകര്ച്ചയും ഗൗരവമായി ചര്ച്ച ചെയ്യുന്ന വേദികളായി മാറട്ടെയെന്ന ആശംസയോടെയാണ് അദ്ദേഹം പ്രസംഗം അവസാനിപ്പിച്ചത്. അടൂരിന്റെ വാക്കുകള് ഒടുവില് എത്തിനില്ക്കുന്നത് ഒരു ലളിതമായ ചോദ്യത്തിലാണ്, ലോകത്തിന്റെ ഏതു കോണില് ജീവിച്ചാലും, അടുത്ത തലമുറയ്ക്ക് നാം മലയാളം കൈമാറുമോ..?
“Wherever in the World We May Be, Malayalam Must Remain With Us…” Adoor Gopalakrishnan Inaugurates FOKANA Convention Literary Session
