എന് ശ്രീകുമാര് (മുന് ബ്യുറോ ചീഫ് വീക്ഷണം ,തൃശൂര്)
മനസ്സ് വിങ്ങുന്ന ഘട്ടങ്ങള് ജീവിതത്തില് അപൂര്വ്വമാണ്. എന്നാല് കോണ്ഗ്രസ് നേതാവ് പി. എ. മാധവന് എനിക്ക് ‘മാധവേട്ടനായി’ മാറിയ ആ സുവര്ണ്ണകാലം ഓര്ക്കുമ്പോള്, മനസ്സ് അറിയാതെ കെ.എസ്.യു. കാലഘട്ടത്തിലേക്ക് മടങ്ങുകയാണ്.
അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്വഭാവത്തിന്റെ അടിസ്ഥാന സവിശേഷതകള് എന്തൊക്കെയെന്ന് വാക്കുകളാല് വിവരിക്കുക പ്രയാസമാണ്. രാഷ്ട്രീയ ജീവിതത്തില് ഏറെ അത്യാവശ്യമായ ചില കണിശതകള് അദ്ദേഹത്തിനുണ്ടായിരുന്നു. ചിലപ്പോള് അദ്ദേഹം പറയുന്നത് കേള്ക്കുമ്പോള് കൊള്ളേണ്ടവര്ക്ക് കൊള്ളും, പൊള്ളേണ്ടവര്ക്ക് പൊള്ളും. എന്നാല് മാധവേട്ടനുമായി അടുത്ത സൗഹൃദവും ആത്മബന്ധവും പുലര്ത്തിയിരുന്നവര്ക്ക് അത് ഒരിക്കലും ഒരു വിഷയമായിരുന്നില്ല.
അനുയായിയില് നിന്ന് തോളില് കൈയിട്ട ചങ്ങാതിയിലേക്ക്
മാധവേട്ടനുമായി എനിക്ക് പങ്കുവെക്കാന് ഒരുപാട് അനുഭവങ്ങളുണ്ട്. ആദ്യമൊക്കെ ഞാന് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഒരു സാധാരണ അനുയായി മാത്രമായിരുന്നു. എന്നാല് കാലം ഞങ്ങളെ തോളില് കൈയിട്ടു നടക്കുന്ന ചങ്ങാതിമാരാക്കി മാറ്റി. ഞങ്ങള് ഒരുമിച്ച് ഒരുപാട് രാഷ്ട്രീയം പങ്കിട്ടു. പാര്ട്ടിയില് അദ്ദേഹം വ്യക്തമായ ‘എ’ ഗ്രൂപ്പ് നിലപാടുകാരനായിരുന്നു. എന്റെ വിദ്യാര്ത്ഥി രാഷ്ട്രീയ കാലഘട്ടവും ആ ഗ്രൂപ്പ് സമവാക്യങ്ങള് സജീവമായിരുന്ന സമയത്തായിരുന്നു.
എന്റെ രാഷ്ട്രീയ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും സുപ്രധാനമായ ഒരു ഘട്ടം മുണ്ടൂര് കെ.എസ്.യു. ക്യാമ്പ് ആയിരുന്നു. അടിയന്തരാവസ്ഥ കഴിഞ്ഞ ഉടനെയുള്ള കാലം. അന്ന് ക്യാമ്പില് ക്ലാസെടുക്കാന് എത്തിയത് കോണ്ഗ്രസിലെ അക്കാലത്തെ ‘ഭീകരനായ’ സംഘാടകന് വയലാര് രവിയായിരുന്നു. ക്ലാസിനിടയില് ഞാന് അദ്ദേഹത്തോട് ചില ചോദ്യങ്ങള് ചോദിക്കുകയുണ്ടായി. ക്യാമ്പ് കഴിഞ്ഞപ്പോള് മാധവേട്ടന് എന്നെ അരികിലേക്ക് വിളിച്ച് രഹസ്യമായി പറഞ്ഞു: ‘വയലാര്ജി നിന്നെ പ്രത്യേകം നോട്ടമിട്ടിട്ടുണ്ട്. ആ പയ്യനെ ശ്രദ്ധിക്കണമെന്ന് അദ്ദേഹം എന്നോട് പറഞ്ഞു.’ അത് ഏത് അര്ത്ഥത്തിലായിരുന്നു എന്ന് പിന്നീട് ഞാന് ഒരുപാട് ചിന്തിച്ചിട്ടുണ്ട്.
മറക്കാനാവാത്ത കാര് യാത്രകളും വിപ്ലവവീര്യവും
മാധവേട്ടനുമൊത്തുള്ള കാര് യാത്രകള് എപ്പോഴും രസകരവും ആവേശം നിറഞ്ഞതുമായിരുന്നു. അബ്ദുറഹിമാന് കുട്ടിയും എം.കെ. അബ്ദുള് സലാമും ഒക്കെ കൂടെയുള്ള ആ യാത്രകള് രാഷ്ട്രീയ ചര്ച്ചകളുടെയും സൗഹൃദത്തിന്റെയും വേദിയായിരുന്നു. മാധവേട്ടന് യഥാര്ത്ഥത്തില് ഒരു വിപ്ലവകാരിയായിരുന്നു; മര്മ്മം അറിഞ്ഞ് രാഷ്ട്രീയം കളിക്കാന് പ്രാവീണ്യമുള്ള നേതാവ്.
യൂത്ത് കോണ്ഗ്രസ് ജില്ലാ പ്രസിഡന്റ് സ്ഥാനത്തുനിന്നും തുടങ്ങി പടര്ന്നുപന്തലിച്ച അദ്ദേഹത്തിന്റെ രാഷ്ട്രീയ ജീവിതത്തില് ഒരുപാട് കാറ്റും കോളും ഉണ്ടായിരുന്നു. വ്യക്തിപരമായും രാഷ്ട്രീയമായും അദ്ദേഹത്തെക്കുറിച്ച് എഴുതാന് ഒരുപാടുണ്ട്. വൈകിയാണ് അദ്ദേഹം നിയമസഭയിലേക്ക് (MLA) എത്തിയതെങ്കിലും, ആ കാലഘട്ടം അദ്ദേഹം സംഭവബഹുലമാക്കി മാറ്റി.
അവസാന നാളുകളും വിടവാങ്ങലും
ഒരു ക്ഷേത്രത്തില് പോയി മടങ്ങുന്നതിനിടെ ഉണ്ടായ വാഹനാപകടത്തില് പരിക്കേറ്റതുമുതല്, അദ്ദേഹത്തിലെ ആ ചാട്ടുളിപോലെയുള്ള രാഷ്ട്രീയ വീര്യം ഉറങ്ങിപ്പോയിരുന്നു. പിന്നീട് നീണ്ട നാളുകള് ആ രോഗശയ്യയിലായിരുന്നു അദ്ദേഹം. ഈയടുത്ത കാലത്ത് യു.ഡി.എഫ്. നടത്തിയ വന് തിരിച്ചുവരവ് ആ പാതി മയക്കത്തിനിടയിലും മാധവേട്ടന് അറിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാകുമോ? ആവോ!
കോണ്ഗ്രസ് രാഷ്ട്രീയം എനിക്ക് ഏതു സമയത്തും തുറന്നു പറയാന് സ്വാതന്ത്ര്യമുണ്ടായിരുന്ന ഒരു വലിയ തണലാണ് ഇപ്പോള് എന്നില് നിന്നും അകന്നുപോയത്. മാധവേട്ടനെ ഓര്ക്കുമ്പോള്, അത് വെറുമൊരു വ്യക്തിയുടെ ഓര്മ്മ മാത്രമല്ല, മറിച്ച് ഒരു സുവര്ണ്ണ രാഷ്ട്രീയ കാലഘട്ടത്തിന്റെ ഒട്ടാകെയുള്ള വിലയിരുത്തല് കൂടിയായി മാറുന്നു.
വ്യക്തിപരമായ വലിയൊരു നഷ്ടത്തെയും രാഷ്ട്രീയത്തിലെ ഒരു യുഗത്തെയും ‘പി. എ. മാധവന്റെ കൃത്യതയാര്ന്ന രാഷ്ട്രീയ നീക്കങ്ങള്’ എന്ന ഒറ്റവാചകത്തില് ചുരുക്കി, ആ ഓര്മ്മകള്ക്ക് മുന്നില് പ്രണാമം അര്പ്പിക്കുന്നു.
മാധവേട്ടന് വിടവാങ്ങല് കൂപ്പുകൈകള്…
Madhavettan is a haunting memory; Chanakya of precise political moves
