ജെയിംസ് കൂടല്
ദേശീയ പാര്ട്ടിയായ ഇന്ത്യന് നാഷണല് കോണ്ഗ്രസിന്റെ സംഘടനാ സംവിധാനം പല തലങ്ങളിലും പരാജയപ്പെട്ടിരിക്കുകയാണ്. പഴയ മഹത്വത്തിന്റെ ഓര്മ്മ മാത്രം കൊണ്ട് പുതിയ ഇന്ത്യയില് രാഷ്ട്രീയ വിജയം നേടാനാവില്ല. പുതിയ തലമുറയെ ആകര്ഷിക്കാനും പാര്ട്ടിയെ അടിത്തട്ടില് നിന്ന് പുനര്നിര്മിക്കാനും യുവ നേതൃത്വത്തെ മുന്നിരയിലേക്ക് കൊണ്ടുവരേണ്ട സമയം അതിക്രമിച്ചിരിക്കുന്നു.
സ്വാതന്ത്ര്യദിനത്തില് എഐസിസി ആസ്ഥാനത്ത് നടന്ന വന്ദേമാതരം ആലാപനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട വിവാദം ഒരു ചടങ്ങിലെ ആശയക്കുഴപ്പമായി മാത്രം കണ്ടാല് കോണ്ഗ്രസിന് വീണ്ടും തെറ്റും. പൂര്ണ്ണഗാനം ആലപിച്ചതിനെ സോണിയ ഗാന്ധി എതിര്ത്തുവെന്നാണ് ബിജെപിയുടെ ആരോപണം; മല്ലികാര്ജുന് ഖാര്ഗെയ്ക്ക് കസേര ആവശ്യപ്പെട്ടതിനെ തെറ്റായി വ്യാഖ്യാനിച്ചതാണെന്നാണ് കോണ്ഗ്രസിന്റെ വിശദീകരണം. അതിനാല് പ്രചരിക്കുന്ന വീഡിയോയെ അടിസ്ഥാനമാക്കി ഉദ്ദേശ്യം തീര്പ്പുകല്പ്പിക്കുന്നത് ശരിയല്ല.
പക്ഷേ വിവാദം ഉയര്ത്തുന്ന വലിയ ചോദ്യം മറ്റൊന്നാണ്: കോണ്ഗ്രസ് പ്രവര്ത്തകര്ക്ക് കോണ്ഗ്രസിന്റെ രാഷ്ട്രീയം എത്രത്തോളം വ്യക്തമാണ്? സേവാദള് മുതല് ദേശീയ നേതൃത്വം വരെ ഓരോ ഘടകത്തിനും പാര്ട്ടിയുടെ ആശയപരമായ നിലപാടിനെക്കുറിച്ച് വ്യക്തത വേണം. ബിജെപിയെയും കോണ്ഗ്രസിനെയും വേര്തിരിക്കുന്നത് തിരഞ്ഞെടുപ്പ് ചിഹ്നങ്ങള് മാത്രമല്ല. മതേതരത്വം, ഭരണഘടനാ മൂല്യങ്ങള്, ബഹുസ്വരത, സാമൂഹികനീതിഇവയെക്കുറിച്ചുള്ള രാഷ്ട്രീയ നിലപാടാണ് കോണ്ഗ്രസിന്റെ പ്രസക്തി നിര്ണയിക്കേണ്ടത്.
അതിനെക്കുറിച്ച് സ്വന്തം പ്രവര്ത്തകര്ക്ക് പോലും ആശയക്കുഴപ്പമുണ്ടെങ്കില് എതിരാളിയെ കുറ്റപ്പെടുത്തിയിട്ട് കാര്യമില്ല. മൃദുഹിന്ദുത്വം കൊണ്ട് ബിജെപിയെ തോല്പ്പിക്കാനാകുമോ?
കോണ്ഗ്രസ് വര്ഷങ്ങളായി നേരിടുന്ന ഏറ്റവും വലിയ ആശയപ്രതിസന്ധിയാണിത്. ബിജെപിയുടെ രാഷ്ട്രീയത്തെ അതിന്റെ തന്നെ ഭാഷയുടെ മൃദുവായ പതിപ്പ് ഉപയോഗിച്ച് നേരിടാമെന്ന ധാരണ കോണ്ഗ്രസിനെ ശക്തിപ്പെടുത്തിയിട്ടില്ല.
ബിജെപിയുടെ പകര്പ്പായി മാറിയാല് വോട്ടര് ഒറിജിനല് തിരഞ്ഞെടുക്കും.
കോണ്ഗ്രസിന് സ്വന്തമായൊരു രാഷ്ട്രീയ ഭാഷ വേണം. മതവിശ്വാസത്തെ ബഹുമാനിക്കുമ്പോഴും ഭരണകൂടത്തെയും പൗരാവകാശങ്ങളെയും മതത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തില് വിഭജിക്കാത്ത രാഷ്ട്രീയം. ദേശീയതയെ ഉയര്ത്തിപ്പിടിക്കുമ്പോഴും ദേശീയതയുടെ ഉടമസ്ഥാവകാശം ഏതെങ്കിലും ഒരു സംഘടനയ്ക്ക് വിട്ടുകൊടുക്കാത്ത രാഷ്ട്രീയം.
ദേശീയപതാകയെക്കുറിച്ചുള്ള ആര്എസ്എസിന്റെ ചരിത്രവും രാഷ്ട്രീയവാദത്തിന് വിഷയമായിട്ടുണ്ട്. രേഖകള് പ്രകാരം നാഗ്പൂര് ആസ്ഥാനത്ത് 1947 ഓഗസ്റ്റ് 15-നും 1950 ജനുവരി 26-നും ത്രിവര്ണപതാക ഉയര്ത്തിയിരുന്നു; പിന്നീട് നീണ്ട ഇടവേളയ്ക്കുശേഷം 2002 ജനുവരി 26-നാണ് വീണ്ടും ഉയര്ത്തിയത്. 2001-ല് രാഷ്ട്രപ്രേമി യുവദളിലെ മൂന്ന് പ്രവര്ത്തകര് അവിടെ ത്രിവര്ണപതാക ഉയര്ത്തിയ സംഭവവും രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.
അതുകൊണ്ട് ചരിത്രത്തെ വിമര്ശിക്കാം. പക്ഷേ ചരിത്രം പറയുമ്പോള് കൃത്യതയും വേണം. അതാണ് കോണ്ഗ്രസും ബിജെപിയും തമ്മിലുള്ള രാഷ്ട്രീയ പോരാട്ടത്തെ വിശ്വാസയോഗ്യമാക്കുന്നത്.
കോണ്ഗ്രസിന്റെ യഥാര്ഥ പ്രതിസന്ധി സംഘടനയിലാണ്
ഇന്ന് കോണ്ഗ്രസിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ പ്രശ്നം നേതാക്കളുടെ കുറവല്ല; നേതൃത്വത്തിലേക്കുള്ള വഴികള് അടഞ്ഞുകിടക്കുന്നതാണ്.
ബൂത്ത് കമ്മിറ്റികളില് നിന്ന് എഐസിസി വരെ പ്രവര്ത്തനക്ഷമത വിലയിരുത്തുന്ന സംവിധാനം വേണം. ടെലിവിഷന് ചര്ച്ചകളിലും സമൂഹമാധ്യമങ്ങളിലും തെരുവിലും കോളജ് ക്യാമ്പസുകളിലും ഒരേ രാഷ്ട്രീയ വ്യക്തതയോടെ സംസാരിക്കാന് കഴിയുന്ന പുതിയ തലമുറയെ വളര്ത്തണം.
യുവാക്കള്ക്ക് കൊടി പിടിക്കാനുള്ള അവസരം മാത്രം പോരാ.
തീരുമാനമെടുക്കാനുള്ള അധികാരം വേണം.
30-നും 40-നും ഇടയില് പ്രായമുള്ള കഴിവുള്ള നേതാക്കളെ ജില്ലാ, സംസ്ഥാന, ദേശീയ തലങ്ങളില് നിര്ണായക സ്ഥാനങ്ങളിലേക്ക് കൊണ്ടുവരണം. വിദ്യാര്ത്ഥി-യുവജന സംഘടനകളില് കഴിവ് തെളിയിക്കുന്നവര്ക്ക് പാര്ട്ടിയുടെ മുഖ്യധാരയിലേക്ക് സമയബന്ധിതമായ പ്രവേശനം ഉറപ്പാക്കണം. വര്ഷങ്ങളോളം നേതാക്കളുടെ പിന്നാലെ നടന്നാല് മാത്രമേ സ്ഥാനം ലഭിക്കൂ എന്ന സംസ്കാരം അവസാനിക്കണം.
365 ദിവസവും രാഷ്ട്രീയം വേണം
സ്വാതന്ത്ര്യദിനത്തിലും തിരഞ്ഞെടുപ്പ് കാലത്തും മാത്രം മതേതരത്വത്തെക്കുറിച്ച് സംസാരിച്ചാല് പോരാ.
കോണ്ഗ്രസ് എന്തിനുവേണ്ടിയാണ് നിലകൊള്ളുന്നത് എന്ന് വര്ഷത്തിലെ 365 ദിവസവും ജനങ്ങളോട് പറയണം.
തൊഴിലില്ലായ്മയെക്കുറിച്ച് യുവാക്കളോടു സംസാരിക്കണം. ചെറുകിട വ്യാപാരികളുടെ പ്രശ്നങ്ങളില് ഇടപെടണം. കര്ഷകരുടെയും സ്ത്രീകളുടെയും ന്യൂനപക്ഷങ്ങളുടെയും ദളിതരുടെയും ആദിവാസികളുടെയും മധ്യവര്ഗത്തിന്റെയും ആശങ്കകള് കേള്ക്കണം. ഡിജിറ്റല് ഇന്ത്യയിലെ പുതിയ തലമുറയോട് അവരുടെ ഭാഷയില് സംസാരിക്കാന് പഠിക്കണം.
രാഹുല് ഗാന്ധിയുടെ യാത്രകളില് കാണുന്ന ജനസമ്പര്ക്കം പാര്ട്ടിയുടെ താഴെത്തട്ടിലേക്കും വ്യാപിക്കണം. ഒരു നേതാവിന്റെ യാത്രകൊണ്ട് മാത്രം സംഘടന പുനര്നിര്മിക്കപ്പെടില്ല; ലക്ഷക്കണക്കിന് പ്രവര്ത്തകരുടെ രാഷ്ട്രീയ പുനഃപരിശീലനമാണ് വേണ്ടത്.
ഹൈക്കമാന്ഡ് സംസ്കാരത്തിനും മാറ്റം വേണം
ഡല്ഹിയില് നിന്ന് നിയമനങ്ങള് നടത്തി സംസ്ഥാനങ്ങളില് സംഘടന വളരുമെന്ന പഴയ ധാരണ ഇനി മതിയാകില്ല.
പ്രവര്ത്തിക്കുന്നവര് ഉയരണം. പരാജയപ്പെടുന്നവര് മാറണം. ഒരേ നേതാക്കള് വര്ഷങ്ങളോളം ഒരേ കസേരകളില് തുടരുന്ന സംവിധാനം അവസാനിക്കണം. പാര്ട്ടിക്കുള്ളില് ആരോഗ്യകരമായ തെരഞ്ഞെടുപ്പുകളും പ്രകടന വിലയിരുത്തലും ഉത്തരവാദിത്തവും വരണം.
കോണ്ഗ്രസിന് ഇന്ന് വേണ്ടത് മുഖംമിനുക്കല് അല്ല ഘടനാപരമായ പുനര്നിര്മാണമാണ്.
പുതിയ ഇന്ത്യയിലെ യുവാവ് ചോദിക്കുന്നത് നേതാവിന്റെ കുടുംബപ്പേരല്ല. തന്റെ വിദ്യാഭ്യാസം, ജോലി, വരുമാനം, സ്വാതന്ത്ര്യം, ഭാവി എന്നിവയെക്കുറിച്ച് ആ പാര്ട്ടിക്ക് എന്താണ് പറയാനുള്ളതെന്നാണ്.
അതിന് മറുപടി നല്കാന് കഴിയുന്ന യുവ നേതൃത്വമാണ് കോണ്ഗ്രസിന് വേണ്ടത്.
അവസാന അവസരമെന്ന ബോധം വേണം
കോണ്ഗ്രസിന്റെ മുന്നിലുള്ള ചോദ്യം ബിജെപിയെ അടുത്ത തിരഞ്ഞെടുപ്പില് തോല്പ്പിക്കാമോ എന്നത് മാത്രമല്ല.
അടുത്ത തലമുറയ്ക്ക് കോണ്ഗ്രസ് എന്തിനാണ് ആവശ്യം?
അതിന് വ്യക്തമായ ഉത്തരം കണ്ടെത്തണം.
ഇന്ത്യയുടെ മതേതര-ജനാധിപത്യ പാരമ്പര്യത്തിനുവേണ്ടിയാണ് കോണ്ഗ്രസ് നിലകൊള്ളുന്നതെങ്കില് അത് സംശയമില്ലാതെ പറയണം. ഭരണഘടനയാണ് രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനമെങ്കില് അതില് വിട്ടുവീഴ്ച ചെയ്യരുത്. യുവാക്കളെയാണ് ഭാവിയെന്ന് പറയുന്നതെങ്കില് അവരെ വേദിയുടെ മുന്നിലെ കസേരകളിലല്ല, തീരുമാനമെടുക്കുന്ന മേശയ്ക്കരികിലാണ് ഇരുത്തേണ്ടത്.
സേവാദളിലെ ഒരു സംഭവത്തില് വിശദീകരണം ചോദിച്ച് ഫയല് അടച്ചാല് ഒന്നും മാറില്ല. ഓരോ വിവാദവും കഴിഞ്ഞ് പ്രതികരിക്കുന്ന പാര്ട്ടിയല്ല, അടുത്ത രാഷ്ട്രീയ പോരാട്ടം മുന്കൂട്ടി തിരിച്ചറിയുന്ന പാര്ട്ടിയാണ് ഇന്ത്യക്ക് വേണ്ടത്.
കോണ്ഗ്രസ് പഴയ ചരിത്രത്തിന്റെ പലിശയില് ഇനി അധികകാലം ജീവിക്കാനാവില്ല.
നെഹ്റുവിന്റെയും ഗാന്ധിയുടെയും പട്ടേലിന്റെയും ഇന്ദിരയുടെയും പേരുകള് ചരിത്രത്തിന്റെ കരുത്താണ്. എന്നാല് ഭാവിയിലേക്കുള്ള ടിക്കറ്റ് അല്ല.
ആ ടിക്കറ്റ് എഴുതേണ്ടത് പുതിയ തലമുറയാണ്.
യുവാക്കളെ വിശ്വസിക്കുക.
പുതിയ നേതൃത്വത്തിന് വഴി തുറക്കുക.
ആശയപ രമായ വ്യക്തത തിരിച്ചുപിടിക്കുക.
അടിത്തട്ടില് നിന്ന് കോണ്ഗ്രസിനെ പുനര്നിര്മിക്കുക.
അല്ലെങ്കില് ഒരുനാള് കോണ്ഗ്രസ് നേതൃത്വം ചോദിക്കേണ്ടിവരും രാജ്യം മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോള് നമ്മള് എവിടെയായിരുന്നു?
Has the Congress leadership finally understood the situation?
