ഹാലോവീന്‍: വേഷവിധാനങ്ങള്‍ക്കും മിഠായികള്‍ക്കും അപ്പുറം അയല്‍ക്കാരെ ഒന്നിപ്പിക്കുന്ന ഒരു രാത്രി

സി. വി. സാമുവല്‍, ഡെട്രോയിറ്റ്, മിഷിഗണ്‍

ഇലകള്‍ നിറം മാറുകയും സായാഹ്നങ്ങള്‍ കൂടുതല്‍ തണുത്തതാകുകയും ചെയ്യുന്ന എല്ലാ ഒക്ടോബര്‍ 31 നു അമേരിക്കന്‍ ഗ്രാമങ്ങളിലും നഗരങ്ങളിലും ഒരു പ്രത്യേക ആവേശം അനുഭവപ്പെടാറുണ്ട്. പൂമുഖങ്ങളില്‍ പമ്പ്കിന്‌സ് പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു, കുട്ടികള്‍ വര്‍ണ്ണാഭമായ വേഷങ്ങള്‍ ധരിക്കുന്നു, കുടുംബങ്ങള്‍ മിഠായിക്കൂട്ടങ്ങള്‍ തയ്യാറാക്കുന്നു. സന്ധ്യയാകുമ്പോള്‍ കോളിങ് ബെല്ലുകള്‍ മുഴങ്ങാന്‍ തുടങ്ങുകയും, സന്തോഷം തുളുമ്പുന്ന കുട്ടികളുടെ സ്വരങ്ങള്‍ ”ട്രിക്ക് ഓര്‍ ട്രീറ്റ്!” (Trick or treat!) എന്ന് വിളിച്ചുപറയുകയും ചെയ്യുന്നു.

കുട്ടികളെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം ഹാലോവീന്‍ എന്നത് വേഷവിധാനങ്ങളുടെയും മിഠായികളുടെയും ചിരിയുടെയും ഭാവനയുടെയും രാത്രിയാണ്. എന്നാല്‍ പല കുടുംബങ്ങള്‍ക്കും സമൂഹങ്ങള്‍ക്കും ഇതതിനേക്കാളേറെയാണ്.അയല്‍ക്കാരെ പരസ്പരം ഒന്നിപ്പിക്കുന്ന ലളിതമായ ഒരു അവസരമാണിത്.

ഹാലോവീന് വലിയൊരു ചരിത്രമുണ്ട്. അതിന്റെ ആദ്യകാല വേരുകള്‍ പുരാതന കെല്‍റ്റിക് വിളവെടുപ്പാ ചാരങ്ങളിലേക്കാണ്, പ്രത്യേകിച്ചും ‘സാംഹെയ്ന്‍’ (Samhain) ഉത്സവത്തിലേക്ക് ചെന്നെത്തുന്നത്. നൂറ്റാണ്ടുകളിലൂടെ ഈ ആചാരങ്ങള്‍ ‘ഓള്‍ സെയ്ന്റ്‌സ് ഡേ’യുമായി (All Saints’ Day) ബന്ധപ്പെട്ട ക്രിസ്തീയ ആചാരങ്ങളുമായി ലയിച്ചുചേര്‍ന്നു. ഓള്‍ സെയ്ന്റ്‌സ് ഡേയുടെ തലേദിവസം ‘ഓള്‍ ഹാലോസ് ഈവ്’ (All Hallows’ Eve) എന്നറിയപ്പെടാന്‍ തുടങ്ങി, പിന്നീട് അത് ചുരുങ്ങി ഹാലോവീന്‍ (Halloween) ആയി മാറി.

കുടിയേറ്റക്കാര്‍, പ്രത്യേകിച്ച് അയര്‍ലന്‍ഡില്‍ നിന്നും സ്‌കോട്ട്‌ലന്‍ഡില്‍ നിന്നും ഉള്ളവര്‍, നിരവധി ഹാലോവീന്‍ ആചാരങ്ങള്‍ അമേരിക്കയിലേക്ക് കൊണ്ടുവന്നു. കാലക്രമേണ ഈ ആഘോഷം മാറുകയും കുട്ടികള്‍, കുടുംബങ്ങള്‍, വേഷങ്ങള്‍, മത്തങ്ങകള്‍, അയല്‍പക്ക പ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍ എന്നിവയിലേക്ക് കേന്ദ്രീകരിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തു.

പരിചിതമായ ‘ട്രിക്ക് ഓര്‍ ട്രീറ്റ്’ എന്ന ആചാരവും ക്രമേണയാണ് വളര്‍ന്നുവന്നത്. മുന്‍കാല യൂറോപ്യന്‍ ആചാരങ്ങളില്‍ ആളുകള്‍ ഭക്ഷണത്തിനോ ചെറിയ സമ്മാനങ്ങള്‍ക്കോ വേണ്ടി വീടുതോറും പോകാറുണ്ടായിരുന്നു. അമേരിക്കയില്‍, ആധുനിക കുട്ടികളെ കേന്ദ്രീകരിച്ചുള്ള ഈ ആചാരം 20-ാം നൂറ്റാണ്ടില്‍ വളരെ ജനപ്രിയമാവുകയും ഇന്ന് നാം കാണുന്ന അയല്‍പക്ക പാരമ്പര്യമായി വളരുകയും ചെയ്തു.

എന്നെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം ഹാലോവീന്‍ എന്നത് പ്രേതങ്ങളെക്കുറിച്ചോ മന്ത്രവാദികളെക്കുറിച്ചോ ഭയപ്പെടുത്തുന്ന അലങ്കാരങ്ങളെക്കുറിച്ചോ ഉള്ളതല്ല. ഈ ആഘോഷത്തിന് പിന്നിലുള്ള കൂട്ടായ്മയുടെ ആത്മാവാണ് ഞാന്‍ ഏറ്റവും കൂടുതല്‍ വിലമതിക്കുന്നത്.കഴിഞ്ഞ അരനൂറ്റാണ്ടിലധികമായി ഞാന്‍ മക്കളോടും കൊച്ചു മക്കളോടും ചേര്‍ന്ന് ഈ ആഘോഷത്തില്‍ പങ്കു ചേരുന്നത് എനിക്ക് വളരെ സന്തോഷം നല്‍കുന്നു

ഇന്ത്യയില്‍ വളര്‍ന്നപ്പോള്‍ ഞാന്‍ ”ഹാലോവീന്‍” എന്നോ ”ട്രിക്ക് ഓര്‍ ട്രീറ്റ്” എന്നോ ഉള്ള വാക്കുകള്‍ കേട്ടിട്ടേയില്ലായിരുന്നു. 1971-ല്‍ അമേരിക്കയില്‍ എത്തിയ ശേഷമാണ് ഞാന്‍ അറിയുകയും അഭിനന്ദിക്കുകയും ചെയ്ത പുതിയ പാരമ്പര്യങ്ങളില്‍ ഒന്നായി ഇത് മാറുന്നത്.

ഇന്നും, കുട്ടികള്‍ തങ്ങളുടെ ചെറിയസഞ്ചികളുമായി മാതാപിതാക്കള്‍ക്കൊപ്പം നടപ്പാതകളിലൂടെ നടന്നുപോകുന്നതും ഓരോ വീടിന്റെയും അരികിലേക്ക് ആകാംക്ഷയോടെ എത്തുന്നതും കാണാന്‍ എനിക്ക് വലിയ ഇഷ്ടമാണ്. അയല്‍ക്കാര്‍ പുഞ്ചിരിയോടും ദയയോടും കൂടി തങ്ങളുടെ വാതിലുകള്‍ തുറക്കുന്നതും, കുട്ടികളുടെ ചിരിയും നിഷ്‌കളങ്കമായ ആവേശവും തെരുവുകളില്‍ നിറയുന്നതും കാണുന്നത് എനിക്ക് സന്തോഷം നല്‍കുന്നു.

നമ്മുടെ തിരക്കേറിയ ജീവിതത്തില്‍, ഏതാനും വീടുകള്‍ മാത്രം അകലെ താമസിക്കുന്ന ആളുകളെക്കുറിച്ച് നമ്മള്‍ പലപ്പോഴും വളരെ കുറച്ചേ അറിയാറുള്ളൂ. എന്നാല്‍, ഹാലോവീന്‍ സായാഹ്നത്തില്‍ വാതിലുകള്‍ തുറക്കപ്പെടുന്നു. അയല്‍ക്കാര്‍ പരസ്പരം അഭിവാദ്യം ചെയ്യുന്നു. മാതാപിതാക്കള്‍ കുട്ടികളോടൊപ്പം നടക്കുന്നു. ഒരു കഷണം മിഠായിയോ, ഒരു പുഞ്ചിറിയോ, അല്ലെങ്കില്‍ ലളിതമായ ഒരു ”ഹാപ്പി ഹാലോവീന്‍!” ആശംസോ മനുഷ്യബന്ധത്തിന്റെ ചെറിയൊരു നിമിഷത്തെ സൃഷ്ടിക്കുന്നു.

മുതിര്‍ന്ന പൗരന്മാര്‍ക്ക്, പ്രത്യേകിച്ച് തങ്ങളുടെ സമയം ഏറെയും വീടുകളില്‍ ചെലവഴിക്കുന്നവര്‍ക്ക്, വാതില്‍ക്കല്‍ കുട്ടികളെ കാണുന്നതും കേള്‍ക്കുന്നതും പ്രത്യേകതരം സന്തോഷം നല്‍കും. അവരുടെ ആവേശവും ചിരിയും ശാന്തമായ ആ സായാഹ്നത്തിന് വെളിച്ചം പകരും.

ഇന്ന് ഹാലോവീന്‍ എന്നത് പരമ്പരാഗതമായ വീടുതോറുമുള്ള ട്രിക്ക് ഓര്‍ ട്രീറ്റില്‍ മാത്രം ഒതുങ്ങുന്നില്ല; സ്‌കൂള്‍ പരിപാടികള്‍, പള്ളി-സമൂഹ ഒത്തുചേരലുകള്‍, മത്തങ്ങ ഉത്സവങ്ങള്‍, അയല്‍പക്ക ആഘോഷങ്ങള്‍ എന്നിവയും ഇതില്‍ ഉള്‍പ്പെടുന്നു. ആചാരങ്ങള്‍ ഇനിയും മാറിയേക്കാം, എന്നാല്‍ സുന്ദരമായ ഒരു കാര്യം എക്കാലത്തും ഒരേപോലെ തുടരുന്നു-അത് മനുഷ്യര്‍ ഒരുമിച്ചു കൂടുന്നു എന്നത്..

ഒരുപക്ഷേ അതാണ് ഹാലോവീന്റെ യഥാര്‍ത്ഥ സന്തോഷം. നാം നല്‍കുന്നതോ സ്വീകരിക്കുന്നതോ ആയ മിഠായി മാത്രമല്ല അത്. നാം കൈമാറുന്ന പുഞ്ചിരികളും, സന്തോഷം പങ്കിടുന്ന കുട്ടികളും, അഭിവാദ്യം ചെയ്യുന്ന അയല്‍ക്കാരും, കുടുംബങ്ങള്‍ ഒന്നിച്ചുണ്ടാക്കുന്ന ഓര്‍മ്മകളുമാണത്.

ഈ ഹാലോവീനില്‍, കോളിങ് ബെല്‍ മുഴങ്ങുകയും ”ട്രിക്ക് ഓര്‍ ട്രീറ്റ്!” എന്ന പരിചിതമായ വാക്കുകള്‍ നമ്മള്‍ കേള്‍ക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോള്‍, തുറക്കപ്പെടുന്ന ഓരോ വാതിലിനു പിന്നിലും അല്പം ദയയും സന്തോഷവും പങ്കിടാനുള്ള അവസരമുണ്ടെന്ന് നമുക്ക് ഓര്‍ക്കാം. ആളുകള്‍ക്ക് പരസ്പരം വേര്‍പിരിഞ്ഞു പോകാന്‍ എളുപ്പമുള്ള ഈ ലോകത്ത്, ലളിതമായ ഒരു പുഞ്ചിരിയും ഊഷ്മളമായ സ്വാഗതവും പോലും, അയല്‍ക്കാര്‍ തങ്ങളുടെ വാതിലുകളും ഹൃദയങ്ങളും പരസ്പരം തുറക്കുമ്പോള്‍ നാം എത്രമാത്രം അനുഗ്രഹീതരാണെന്ന് നമ്മെ ഓര്‍മ്മിപ്പിക്കും.

Halloween: A night that brings neighbors together—beyond just costumes and candy.